Прысутнасць

“Ведайце, што Пан ёсць Богам”. (Пс 100:3).
Пане, няхай Твой Дух вядзе мяне шукаць
Тваёй любячай прысутнасці ўсё больш і больш,
бо менавіта ў ёй я знаходжу адпачынак і сілы сярод штодзённай мітусні.

Свабода

Пане, я малюся аб Тваім дары свабоды.
Няхай Твой Святы Дух
вядзе тых, хто ва ўладзе, працаваць дзеля
сапраўднай справядлівасці для ўсяго Божага народу.

Усведамленне

Пане, побач з Табою няхай я стану больш падобным да Цябе, каб іншыя ўбачылі ўва мне Хрыста і спазналі Тваю любоў.

Божае слова

¹⁷Калі Езус выходзіў у дарогу, падбег да Яго адзін чалавек, упаў перад Ім на калені і спытаўся ў Яго: «Настаўнік добры, што мне рабіць, каб унаследаваць жыццё вечнае?» ¹⁸Езус сказаў яму: «Чаму называеш Мяне добрым? Ніхто не ёсць добрым, толькі адзін Бог. ¹⁹Ведаеш запаведзі: не забівай, не чужалож, не крадзі, не сведчы фальшыва, не ашуквай, шануй бацьку свайго і маці». ²⁰А той адказаў Яму: «Настаўнік, усё гэта я захоўваў з юнацтва майго». ²¹Езус паглядзеў на яго з любоўю і сказаў: «Табе не хапае аднаго: ідзі, прадай усё, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе. Потым прыходзь і ідзі за Мною». ²²Але ён засмуціўся ад гэтых слоў і адышоў маркотны, бо меў вялікую маёмасць.

²³Езус паглядзеў навокал і сказаў сваім вучням: «Як цяжка тым, хто мае багацце, увайсці ў Валадарства Божае». ²⁴Вучні дзівіліся з Ягоных слоў. Але Езус зноў сказаў ім у адказ: «Дзеці, як цяжка ўвайсці ў Валадарства Божае. ²⁵Лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Валадарства Божае». ²⁶А яны яшчэ больш здзіўляліся і казалі адзін аднаму: «Хто ж можа збавіцца?» ²⁷Езус, зірнуўшы на іх, сказаў: «У людзей гэта немагчыма, але не ў Бога; бо ў Бога ўсё магчыма».

²⁸І пачаў Пётр казаць Яму: «Вось мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою». ²⁹Езус адказаў: «Сапраўды кажу вам, няма нікога, хто б пакінуў дом свой, ці братоў, ці сясцёр, ці маці, ці бацьку, ці дзяцей, ці поле дзеля Мяне і дзеля Евангелля, ³⁰і не атрымаў бы ў сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, братоў, сясцёр, маці, дзяцей і палёў сярод пераследу, а ў будучым веку — жыццё вечнае.

Разважанне да Божага слова

У чым сутнасць твайго жыцця? Што вызначае тваю ўнікальнасць, непаўторную натуру? Магчыма, табе часам трэба зноў адказваць на гэтыя пытанні, бо тут хаваецца ключ да паўнавартаснага жыцця ў гармоніі з сабой, з іншымі і з Богам. Найлепшы і адзіны спосаб дасягнуць яго – быць блізка да Бога і да сябе. Цярпліва шукаць адказ на пытанне: хто я? Сённяшні евангельскі ўрывак кажа пра тваю тоеснасць.

Соль, безумоўна, можна замяніць вострымі прыправамі, а святло свечак – ліхтарыкам. Аднак ёсць рэчы, ад якіх не варта адмаўляцца. Схіляючыся да больш простых, карэктных або модных рашэнняў, крок па кроку, ты траціш яснасць, а жыццё губляе свой смак.

Першы крок да жыцця ў паўнаце – адкрыццё сваёй унікальнасці. Ты бачыш свае недахопы, але такога цябе, абмежаванага, ужо дастаткова, каб пачаць дзяліцца сабой з іншымі. Святло прызначана асвятляць цемру, а соль – надаваць адметнага смаку!

Размова

Якія ласкі хоча ўдзяліць мне Бог ў гэтай малітве? Услухаюся, у цішыні сэрца, што Пан кажа мне…

Заканчэнне

Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
як было спрадвеку,
цяпер і заўсёды,
і навекі вечныя. Амэн.

Амэн