Прысутнасць

Няхай сэрца маё радуецца Тваёй любоўю, Пане.
Дазволь мне пражываць кожны дзень як новы.

Свабода

Стараюся адмовіцца ад любых забабонаў і абмежаванасці мыслення,
якія могуць затуманіць мой зрок у гэты момант.
Аддаю ўсё міласэрнаму клопату Бога, каб маліцца ў свабодзе, праўдзе і яснасці.

Усведамленне

Падумаю, як сябе адчуваю.
Ці стомлены мацней, чым звычайна, напружаны або знерваваны?
Калі штосьці падобнае адбываецца,
паспрабую на час малітвы выпусціць з увагі клопаты, якія мяне турбуюць.

Божае слова

²⁵У той час, адказваючы, Езус сказаў: «Праслаўляю Цябе, Ойча, Пане неба і зямлі, што Ты закрыў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў гэта дзецям. ²⁶Так, Ойча, бо так было Табе даспадобы. ²⁷Усё перададзена Мне Айцом Маім, і ніхто не ведае Сына, апроч Айца; і Айца ніхто не ведае, апроч Сына і таго, каму Сын захоча адкрыць.

²⁸Прыйдзіце да Мяне, усе спрацаваныя і абцяжараныя, і Я супакою вас. ²⁹Вазьміце ярмо Маё на сябе і навучыцеся ад Мяне, бо Я ціхі і пакорны сэрцам, і знойдзеце спакой для сваіх душаў. ³⁰Бо ярмо Маё прыемнае, і цяжар Мой лёгкі»

Разважанне да Божага слова

Праслаўленне Айца, якое ў гэтым урыўку гучыць уголас, заўсёды ў Сэрцы Сына, як і ўсведамленне Сына, што Яны звязаныя неразрыўна ў самай глыбіні Іх Асобаў. У біблійным разуменні сэрца – гэта цэнтр асобы, з акцэнтам на тое, што яно – месца, дзе адбываецца выбар, дзе прымаюцца рашэнні. Тое, што адбываецца ў сэрцы, акрэслівае накірунак, у якім рухаецца асоба.

Езус заўсёды робіць выбар, зыходзячы са Сваёй сувязі з Айцом. Ён наследуе Айца, у тым ліку тады, калі кажа: «Я ціхі і пакорны сэрцам». А як мы ўспрымаем Бога і Яго спосаб дзеяння адносна нас? Мы вызнаём Бога Айца Усемагутнага, які трымае ўсю моц у Сваіх руках, але гэта моц, якая стварае і будуе, а не забівае, не нішчыць. Зло, якое супрацьстаіць Божай добрай волі, у рэшце рэшт само сябе руйнуе.

Езус яўляе твар Айца, які лагодны ў Сваёй міласэрнасці, спагадзе, доўгацярплівасці і нават пяшчоце. Бог “паважае” крохкасць свайго стварэння – і ў Сваёй усемагутнасці ўмее быць “ціхі і пакорны”. Памолімся аб тым, Пан навучыў нас у сапраўднай пакоры і цвёрдасці духа наследаваць Яго Найсвяцейшае Сэрца, заўсёды адкрытае для нас.

Размова

З сапраўды блізкімі сябрамі не заўсёды патрэбны словы
Калі ўяўляю сябе поруч з Езусам…
і гляджу на Яго, а Ён на мяне…
…як я сябе адчуваю?

Заканчэнне

Дзякую, Пане, за дар часу, праведзенага ў Тваёй прысутнасці і за ўсе Твае натхненні.

Амэн