Лк 11:1-13

¹Калі Ён маліўся ў пэўным месцы і калі перастаў, адзін з вучняў Ягоных сказаў Яму: «Пане, навучы нас маліцца, як і Ян навучыў сваіх вучняў». ²Ён сказаў ім: «Калі моліцеся, кажыце:

Ойча, няхай свяціцца імя Тваё, няхай прыйдзе Валадарства Тваё.

³ Хлеба нашага штодзённага давай нам кожны дзень, ⁴ і адпусці нам грахі нашыя, бо і мы адпускаем кожнаму даўжніку нашаму, і не ўводзь нас у спакусу”». ^,

⁵І сказаў ім: «Хтосьці з вас, маючы сябра, пойдзе да яго апоўначы і скажа
яму: “Дружа, пазыч мне тры хлябы, ⁶бо сябар мой з дарогі зайшоў да мяне, і я не маю чаго даць яму”. ⁷А той знутры скажа яму ў адказ: “Не турбуй мяне, дзверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае ў ложку са мною. Не магу ўстаць і даць табе”. ⁸Кажу вам: калі ён не ўстане і не дасць яму праз тое, што той сябра ягоны, то праз настойлівасць ягоную ўстане і дасць яму, колькі патрабуе.

⁹І Я вам кажу: прасіце, і будзе дадзена вам; шукайце, і знойдзеце; стукайце, і адчыняць вам. ¹⁰Бо кожны, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і
хто стукае, таму будзе адчынена. ¹¹Калі ў кагосьці з вас, бацькі, сын папросіць рыбы, ці той дасць яму замест рыбы змяю? ¹²Або, калі папросіць яйка, дасць яму скарпіёна? ¹³Калі ж вы, будучы дрэннымі, умееце даваць добрыя дары дзецям вашым, тым больш Айцец Нябесны дасць Духа Святога тым, хто просіць у Яго».

“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”