Мц 27:11-54

¹¹Езус жа стаў перад намеснікам, а той спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Езус адказаў: «Ты кажаш». ¹²І калі абвінавачвалі Яго першасвятары і старэйшыны, Ён нічога не адказаў. ¹³Тады сказаў Яму Пілат: «Ці не чуеш колькі сведчыць супраць Цябе?» ¹⁴Але Ён ні на адно слова не адказваў яму, таму намеснік вельмі дзівіўся.

¹⁵На свята намеснік меў звычай адпускаць паводле жадання натоўпу аднаго вязня. ¹⁶Быў тады ў іх адзін вязень, званы Бараба. ¹⁷І вось, калі яны сабраліся, сказаў ім Пілат: «Каго хочаце, каб я выпусціў вам, Барабу ці Езуса, званага Хрыстом?» ¹⁸Ён ведаў, што ад зайздрасці выдалі Яго. ¹⁹А калі ён сядзеў на судовым месцы, жонка ягоная паслала сказаць яму: «Не рабі нічога гэтаму Справядліваму, бо я сёння ў сне шмат цярпела за Яго». ²⁰Але першасвятары і старэйшыны падбухторылі натоўп, каб прасілі за Барабу, а Езуса аддалі на смерць. ²¹Адказваючы, намеснік сказаў ім: «Каго з гэтых двух хочаце, каб я адпусціў вам?» Яны сказалі: «Барабу!» ²²Пілат сказаў ім: «А што мне рабіць з Езусам, якога завуць Хрыстом?» Усе закрычэлі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!» ²³Ён жа сказаў: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней крычалі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»

²⁴Пілат, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а абурэнне ўзрастае, узяў ваду і абмыў рукі перад натоўпам, кажучы: «Невінаваты я ў гэтай крыві. Глядзіце самі!» ²⁵І ўвесь народ адказаў: «Кроў Яго на нас і на дзецях нашых». ²⁶Тады адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.

²⁷А жаўнеры намесніка, завёўшы Езуса ў прэторыю, сабралі каля Яго цэлую кагорту. ²⁸І распрануўшы Яго, надзелі на Яго пурпуровы плашч. ²⁹І сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву і далі Яму ў правую руку трысціну. Становячыся перад Ім на калені, насміхаліся з Яго, кажучы: «Вітай, кароль юдэйскі!» ³⁰І плявалі на Яго, бралі трысціну і білі Яго па галаве. ³¹А калі насмяяліся з Яго, знялі з Яго плашч і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі на ўкрыжаванне.

³²Выходзячы, яны сустрэлі аднаго кірэнэйца па імені Сымон, якога прымусілі несці Ягоны крыж. ³³Калі прыйшлі на месца, называнае Галгота, што азначае «Месца Чэрапа», ³⁴далі Яму выпіць віна, змяшанага з жоўцю. Ён пакаштаваў, але не хацеў піць. 35Укрыжаваўшы Яго, падзялілі Ягоную вопратку, кідаючы лёсы^{. 36}І, седзячы, пільнавалі Яго там. ³⁷А над галавой Ягонай змясцілі надпіс з віной: «Гэта Езус, кароль юдэйскі».

³⁸Тады ўкрыжавалі з ім двух злачынцаў, аднаго з правага, а другога з левага боку. ³⁹Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі ⁴⁰і кажучы: «Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш, уратуй сябе самога; калі Ты Сын
Божы, сыдзі з крыжа!» ⁴¹Таксама і першасвятары з кніжнікамі і старэйшынамі, насміхаючыся, казалі: ⁴²«Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць. Ён — кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, і мы паверым у Яго. ⁴³Спадзяваўся на Бога, няхай Бог вызваліць Яго цяпер, калі любіць Яго, бо Ён казаў: “Я —
Сын Божы”». ⁴⁴Таксама і злачынцы, укрыжаваныя з Ім, зневажалі Яго.

⁴⁵Ад шостай гадзіны цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай. ⁴⁶А каля гадзіны дзевятай усклікнуў Езус моцным голасам, кажучы: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?» ⁴⁷Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Ён кліча Іллю». ⁴⁸І адразу пабег адзін з іх, узяў губку, намачыў воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго. ⁴⁹А другія казалі: «Чакай, пабачым, ці прыйдзе Ілля ратаваць Яго». ⁵⁰Езус жа зноў ускрыкнуў моцным голасам і аддаў духа. ⁵¹І вось, заслона ў святыні разарвалася надвое з верху аж да нізу, і зямля затрэслася, і скалы раскалоліся, ⁵²і магілы адкрыліся, і многія целы памерлых святых уваскрэслі ⁵³і выйшлі з магілаў пасля Ягонага ўваскрасення, увайшлі ў святы горад і паказаліся многім. ⁵⁴А сотнік і тыя, хто вартаваў з ім Езуса, убачыўшы землятрус і ўсё, што сталася, вельмі спалохаліся і сказалі:
«Праўдзіва, гэта быў Сын Божы!» ^,

“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”