Ян 20:24-29
24Тамаш, адзін з Дванаццаці, якога звалі Блізня), не быў з імі, калі прыйшоў Езус.. 25Іншыя вучні казалі Яму: «Мы бачылі Пана!» Але ён сказаў ім: «Калі не ўбачу на руках Яго ранаў ад цвікоў і не ўкладу пальца свайго ў раны ад цвікоў, і не ўкладу рукі сваёй у бок Яго, не паверу».
26Праз восем дзён зноў былі ў доме вучні Ягоныя і Тамаш з імі. Хоць дзверы былі замкнёныя, Езус прыйшоў, стаў пасярэдзіне і сказаў: «Спакой вам!» 27Потым сказаў Тамашу: «Дай сюды палец твой і паглядзі на рукі Мае; дай руку тваю і ўкладзі ў бок Мой; і не будзь няверуючым, але веруючым!» 28У адказ Тамаш сказаў Яму: «Пан мой і Бог мой!» 29Езус сказаў яму: «Ты паверыў, таму што ўбачыў Мяне. Шчаслівыя тыя, хто не бачыў, а паверыў!»
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Разважанні on Ян 20:24-29
Разважанне да Божага слова - 2025-07-03 Штодзённая малітва
Колькі разоў на працягу стагоддзяў людзі казалі сабе: «О, калі б я толькі мог убачыць Бога хоць раз ці пачуць Яго голас». Але Бог ёсць Духам, і Яго нельга ўбачыць. Габрэі бачылі чалавека і, улічваючы сваё веданне Старога Запавету, не маглі ўявіць, што гэта Бог. Святы Павел нагадвае нам у Пасланні да Філіпянаў, што, хоць мы калісьці бачылі Езуса ў целе, цяпер мы бачым Яго зусім інакш. Цяпер мы бачым і чуем Яго толькі праз веру. І мы шчаслівыя, таму што цяпер можам дарыць Яму радасць праз нашую веру ў Яго. «Пане, мы верым, дапамажы Ты нашаму бязвер’ю».