Прысутнасць

У пачатку сённяшняй малітвы звярну ўвагу на сваё дыханне, якое з’яўляецца для мяне Божым дарам, які падтрымлівае жыццё. Адну-дзве хвіліны дыхаю больш павольна, глыбока і спакойна.

Свабода

Дзякуй за дар свабоды, Пане.
Дай мне магчымасць верна ісці за Табою.
Дапамажы заўсёды памятаць пра шляхі Твае,
а таксама пра Тваю любоў і апеку над усім светам.

Усведамленне

Усведамляючы Тваю прысутнасць, Пане,
праглядаю сваё нядаўняе мінулае.
Дазволь мне быць шчырым з самім сабой і з Табой
наконт думак, слоў, учынкаў,
бо я ведаю, што Ты любіш праўду ў сэрцы
і прымаеш мяне такім, які я ёсць.

Божае слова

³⁵У той дзень, калі настаў вечар, Езус сказаў сваім вучням: «Пераправімся на другі бераг». ³⁶І, адпусціўшы людзей, яны забралі Яго з сабою, так як быў, у човен; таксама былі з Ім і іншыя чаўны. ³⁷І ўзнялася вялікая бура. Хвалі так залівалі човен, што ён ужо напаўняўся вадою. ³⁸А Езус спаў на карме на ўзгалоўі. Пабудзілі Яго і сказалі Яму: «Настаўнік, не хвалюе Цябе, што мы гінем?» ³⁹Устаўшы, Ён загадаў ветру і сказаў мору: «Змоўкні, супакойся!» Тады вецер сціх, і настала вялікая ціша. ⁴⁰А ім сказаў: «Чаго вы такія баязлівыя? Яшчэ не маеце веры?» ⁴¹Яны напоўніліся вялікім страхам і гаварылі паміж сабой: «Хто ж Ён такі, што і вецер, і мора слухаюцца Яго?»

Разважанне да Божага слова

І сапраўды, чаму яны не вераць у тое, што з Езусам няма чаго баяцца? А мы ці давяраем Яго клопату? Вядома, сапраўдная ціша настае не столькі ў моры, колькі ў сэрцах вучняў, калі яны ўсведамляюць, што Езус не далёка, не спіць і не адсутнічае, а ўвесь час з імі. Памолімся аб тым унутраным спакоі, які прыходзіць, калі мы разумеем, што Езус заўсёды вельмі блізка і дбае пра нас.

Размова

Ці заўважаю, як рэагую на малітву Словам Божым?
Ці адчуваю занепакоенасць, суцяшэнне, гнеў?
Уяўляючы Езуса, які сядзіць ці стаіць побач са мной,
выказваю свае пачуцці, як добраму сябру.

Заканчэнне

Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
як было спрадвеку,
цяпер і заўсёды,
і навекі вечныя. Амэн.

Амэн