Прысутнасць

Бог чакае мяне, Ён тут,
удыхаючы жыццё ў мяне і ва ўсё, што навокал мяне.
Застаюся ў цішыні адну-дзве хвіліны
і ўсведамляю Божую любячую прысутнасць.

Свабода

Часцей за ўсё мне перашкаджае дасягнуць свабоды мая схільнасць
патанаць у страхах і чаканнях
аб тым, якой асобай я “маю быць”.
Мае звыклыя спосабы рэагавання звязваюць мяне
і перашкаджаюць бачыць новыя абшары ўзрастання.
Я прашу і малюся аб большым адчуванні ўнутранай свабоды і
таго, што Бог жадае здзейсніць ва мне.

Усведамленне

Пане, дай мне заўсёды жадаць
быць з Табой.
Няхай я не забываюся на Тваю дабрыню.
Накіруй мяне і пакажы, як дзяліцца Тваімі благаслаўленнямі з іншымі.

Божае слова

³¹Калі прыйдзе Сын Чалавечы ў славе сваёй і ўсе анёлы з Ім, тады сядзе на троне славы сваёй. ³²Перад Ім сабраныя будуць усе народы, і Ён аддзеліць адных ад другіх, як пастух аддзяляе авечак ад казлоў. ³³Авечак паставіць праваруч, а казлоў — леваруч. ³⁴Тады скажа Валадар тым, хто праваруч Яго: “Прыйдзіце, благаслаўлёныя Айца Майго, прыміце ў спадчыну Валадарства, падрыхтаванае вам ад стварэння свету. ³⁵Бо Я быў галодны, і вы далі Мне есці; прагнуў, і вы напаілі Мяне; быў падарожным, і вы прынялі Мяне; ³⁶быў голы, і вы апранулі Мяне; быў хворы, і вы адведалі Мяне; быў у вязніцы, і вы прыйшлі да Мяне”. ³⁷Тады адкажуць Яму справядлівыя: “Пане, калі мы бачылі Цябе галодным і накармілі, ці сасмяглым і напаілі? ³⁸Калі мы бачылі Цябе падарожным і прынялі, ці голым і апранулі? ³⁹Калі мы бачылі Цябе хворым ці ў вязніцы і прыйшлі да Цябе?” ⁴⁰I Валадар скажа ім у адказ: “Сапраўды кажу вам: тое, што вы зрабілі аднаму з гэтых братоў Маіх меншых, вы Мне зрабілі”. ⁴¹Тады скажа і тым, хто леваруч Яго: “Ідзіце ад Мяне, праклятыя, у агонь вечны, падрыхтаваны д’яблу і анёлам ягоным. ⁴²Бо Я быў галодны, і вы не далі Мне есці; прагнуў, і вы не напаілі Мяне; ⁴³быў падарожным, і вы не прынялі Мяне; быў голы, і вы не апранулі Мяне; быў хворы і ў вязніцы, і вы не адведалі Мяне”. ⁴⁴Тады і яны адкажуць Яму: “Пане, калі мы бачылі Цябе галодным ці сасмяглым, ці падарожным, ці голым, ці хворым, ці ў вязніцы, і не ўслужылі Табе?” ⁴⁵А Ён скажа ім у адказ: “Сапраўды кажу вам: чаго вы не зрабілі аднаму з гэтых меншых, таго не зрабілі Мне”. ⁴⁶І гэтыя адыдуць на вечнае пакаранне, а справядлівыя — да вечнага жыцця».

Разважанне да Божага слова

Сённяшняе Евангелле кажа і пра вельмі далёкую, і пра вельмі блізкую рэчаіснасць. Яно злучае дзве прасторы, паказваючы, як будучыя падзеі пераплятаюцца з цяперашнімі. Аднак, ці часта мы ўсведамляем, калі нешта робім (або не робім) для іншага чалавека, што гэта мае такі ўплыў на будучыню?
Хрыстус параўноўвае іншага чалавека з сабой. Але і кожны з нас – таксама адзін з гэтых меншых і важных для Яго. У заключнай малітве можам папрасіць аб ласцы памятаць і бачыць, што Ён – у кожным чалавеку, якога сустракаем у паўсядзённасці.

Размова

Пане, дапамажы мне дастаткова сцішыцца, каб пачуць Твой вельмі ціхі голас. Дапамажы мне давяраць таму, што я чую. Тваё Слова прыносіць палёгку, суцяшэнне і падбадзёрванне. Усё іншае я аддаляю ад сябе.

Заканчэнне

Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
як было спрадвеку,
цяпер і заўсёды,
і навекі вечныя. Амэн.

Амэн