Прысутнасць

Пане Божа, дай мне ціхі, лагодны і ўважлівы дух на час сённяшняй малітвы.

Свабода

Пане, Ты даў мне вялікі дар свабоды.
У гэтыя часы, Пане, вызваляй мяне
ад любой формы расізму або нецярпімасці.
Нагадай мне, Пане, што ўсе мы роўныя
у Тваіх любячых вачах.

Усведамленне

Я існую ў сетцы адносін з прыродай, людзьмі, Богам.
Я прасочваю гэтыя ланцужкі сувязяў, дзякую за жыццё, якое цячэ па іх.
Некаторыя звёны пашкоджаныя або зламаныя: і адчуваю з-за гэтага жаль, гнеў, горыч.
Малюся аб дары прыняцця і прабачэння.

Божае слова

¹Калі мінуў шабат, на світанні першага дня тыдня, прыйшла Марыя Магдалена і другая Марыя паглядзець магілу. ²І вось стаўся вялікі землятрус, бо анёл Пана, які сышоў з неба, падышоў, адсунуў камень і сеў на ім. ³3Выгляд жа ягоны быў, як маланка, і адзенне ягонае было белае, як снег. ⁴Ад страху перад ім задрыжэлі вартаўнікі і сталі як мёртвыя. ⁵Анёл жа, прамаўляючы да жанчын, сказаў: «Не бойцеся! Ведаю, што вы шукаеце Езуса ўкрыжаванага. ⁶Яго тут няма, Ён уваскрос, як сказаў. Падыдзіце, пабачце месца, дзе быў пакладзены, ⁷ды ідзіце хутчэй, скажыце вучням Ягоным, што Ён уваскрос і апярэджвае вас у Галілеі. Там Яго ўбачыце. Гэта я сказаў вам». ⁸І, хутка адышоўшы ад магілы, са страхам і вялікай радасцю яны пабеглі паведаміць вучням Ягоным. Езус з’яўляецца жанчынам А Езус, выйшаўшы ім насустрач, сказаў: «Вітайце». Яны ж, падышоўшы, абнялі ногі Ягоныя і пакланіліся Яму. ¹⁰Тады Езус сказаў ім: «Не бойцеся. Ідзіце, паведаміце братам Маім, каб ішлі ў Галілею, там Мяне ўбачаць».

Разважанне да Божага слова

У світальным паўзмроку дзве жанчыны ідуць да магілы Езуса. Яны шукаюць памерлага, рыхтуюцца ўбачыць нежывое цела, наплакацца, аддаць пашану. Але яны шукаюць Езуса, якога няма! Калі жанчынам было абвешчана пра ўваскрасенне Езуса, яны задрыжалі ад страху і адначасова адчулі радасць. Гэта радасць глыбокая, выпакутаваная, якая перажыла выпрабаванне смерцю. Яны могуць адчуць пасхальную радасць, бо яны суправаджалі Езуса ў Яго пакутах.

Момант сустрэчы паміж Збаўцам свету і жанчынамі прасякнуты непараўнальнай пяшчотай, веліччу і пачуццём еднасці. Абедзве жанчыны не кажуць ніводнага слова, а кідаюцца да ног Езуса. Яны аддаюць найглыбейшую пашану сіле Жыцця і Любові. Ці памятаеш моманты, калі гэтая сіла адкрывалася ў тваім жыцці? Што ты хочаш сказаць Богу, жывому і прысутнаму тут і цяпер?

Размова

Разважаючы над сённяшнім Евангеллем, што, на маю думку, Бог хоча, каб я пачуў ці ведаў у гэты час? Якую праўду Ён хоча прамовіць асабіста для мяне?

Заканчэнне

Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
як было спрадвеку,
цяпер і заўсёды,
і навекі вечныя. Амэн.

Амэн