Прысутнасць

Пане, Ты заўсёды побач
і чакаеш мяне.
Прагну жыць так, каб ніколі не быць занадта занятым
і не адкладаць сустрэчы з Табой.

Свабода

Дзякуй, Пане, што маю свабоду.
Няхай жа я здолею выкарыстаць гэты дар, каб рабіць тое, што магу,
для прыгнечаных і абцяжараных людзей.

Усведамленне

Учыні, Езу, каб я заўсёды адчуваў Тваю прысутнасць,
Тваю моц і любоў,
ва ўсе дні жыцця майго.

Божае слова

¹³Двое з іх у той жа дзень ішлі ў вёску, якая знаходзілася ў шасцідзесяці стадыях ад Ерузалема і якая называлася Эмаус. ¹⁴Яны размаўлялі паміж сабою пра ўсё тое, што адбылося. ¹⁵А калі размаўлялі і разважалі між сабою, сам Езус наблізіўся ды ішоў разам з імі. ¹⁶Аднак вочы іх былі стрыманыя, таму не пазналі Яго. ¹⁷А Ён сказаў ім: «Пра што гэта вы размаўляеце паміж сабою?» І яны спыніліся, поўныя смутку. ¹⁸Адказваючы, адзін з іх, па імені Кляоп, сказаў Яму: «Ты, адзін з тых, хто прыйшоў у Ерузалем, і не ведаеш, што там сталася ў гэтыя дні?» ¹⁹Ён спытаў іх: «Што?» Яны сказалі Яму: «Тое, што сталася з Езусам з Назарэта, які быў прарокам, магутным у чынах і ў слове перад Богам і ўсім народам; ²⁰як першасвятары і кіраўнікі нашыя выдалі Яго на смерць і ўкрыжавалі. ²¹А мы спадзяваліся, што Ён той, хто павінен вызваліць Ізраэль. Цяпер жа пасля ўсяго гэтага мінае ўжо трэці дзень, як гэта сталася. ²²Але і некаторыя з нашых жанчын здзівілі нас. Яны былі на досвітку каля магілы ²³і не знайшлі цела Ягонага. Прыйшлі і сказалі, што бачылі анёлаў, якія з’явіліся ім і паведамілі, што Ён жывы. ²⁴ Некаторыя з нашых пайшлі да магілы і засталі ўсё так, як казалі жанчыны, але Яго не бачылі». ²⁵Тады Ён сказаў ім: «О неразумныя і марудныя сэрцам, каб паверыць усяму, што казалі прарокі! ²⁶Ці ж не трэба было Месіі цярпець усё гэта, каб увайсці ў сваю славу?» ²⁷І пачаўшы ад Майсея і ад усіх прарокаў, растлумачыў ім тое, што ва ўсім Пісанні датычыла Яго.

²⁸Калі наблізіліся яны да вёскі, куды ішлі, Ён зрабіў выгляд, што хоча ісці далей. ²⁹Але яны настойвалі, кажучы: «Застанься з намі, бо ўжо вечарэе, і дзень мінае». І Ён увайшоў, каб застацца з імі. ³⁰Калі быў з імі за сталом, узяў хлеб, благаславіў, паламаў і даў ім. ³¹Тады адкрыліся іхнія вочы, і яны пазналі Яго. Але Ён стаўся нябачным для іх. ³²Яны сказалі адзін аднаму: «Ці ж не палала ў нас сэрца нашае, калі Ён размаўляў з намі ў дарозе і тлумачыў нам Пісанне?» ³³І ў тую самую гадзіну яны ўсталі, вярнуліся ў Ерузалем і знайшлі сабраных Адзінаццаць і тых, хто быў з імі, ³⁴якія казалі ім: «Пан сапраўды ўваскрос і з’явіўся Сымону». ³⁵Яны таксама расказалі пра тое, што здарылася ў дарозе, і як пазналі Яго ў ламанні хлеба.

Разважанне да Божага слова

Сёння мы прыгадваем спатканне вучняў з Езусам па дарозе ў Эмаус. Далучыся да іх, услухоўвайся ў кожнае слова і назірай.
Яны не пазналі Езуса ў спадарожніку. Як часта і мы не заўважаем Бога ў іншым чалавеку, у добрым слове, учынку. Ідучы штодзённымі шляхамі, разглядайся ўважліва, каб распазнаць Яго.
Вучні былі засмучаныя пасля страты Настаўніка. Не маглі зразумець сэнсу падзей. Паглядзі на свой шлях у Эмаус, на свае цярпенні, боль, паразы. Заўваж Езуса поруч, дазволь Яму выказацца, абудзіць надзею, сагрэць тваё сэрца. Прасі даць табе сілу сведчыць пра Яго кожны дзень.

Размова

“Заставайся і чувай са Мной”.
Гэта былі словы Твае, Пане, да вучняў,
перад Тваёй мукай і смерцю.
Я ведаю, Пане, Ты застанешся і будзеш чуваць нада мною
ва ўсе дні жыцця майго.

Заканчэнне

Напоўнены любячай прысутнасцю Бога,
Я прашу Яго благаславіць мяне і накіроўваць мае крокі
у спаўненні Яго волі і супрацоўніцтве з Яго ласкай у сваім штодзённым жыцці.

Амэн