Прысутнасць

Чым больш мы звяртаемся да Бога, тым больш адчуваем Божую прысутнасць. Дзень па дню мы набліжаемся да любячага сэрца Бога.

Свабода

Твая смерць на крыжы вызваліла мяне.
Я магу жыць радасна і свабодна,
без страху смерці.
Твая міласэрнасць не ведае межаў.

Усведамленне

Усведамляючы Тваю прысутнасць, Пане,
праглядаю сваё нядаўняе мінулае.
Прагну быць шчырым з самім сабой адносна ўсяго, што адбылося,
і сваіх думак, слоў і ўчынкаў,
бо я ведаю, што Ты любіш праўду ў сэрцы
і прымаеш мяне такім, які я ёсць.

Божае слова

¹Пасля гэтага Езус зноў з’явіўся вучням сваім каля Тыберыядскага мора. А з’явіўся так. ²Былі разам Сымон Пётр, Тамаш, званы Блізня, Натанаэль з Каны Галілейскай, сыны Зэбэдэя і двое іншых з вучняў Ягоных. ³Сымон Пётр сказаў ім: «Іду лавіць рыбу». Яны адказалі яму: «І мы пойдзем з табою». Пайшлі і селі ў човен, але ў тую ноч нічога не злавілі.

⁴Калі ўжо развіднела, Езус стаяў на беразе. Але вучні не ведалі, што гэта быў Езус. ⁵Сказаў ім Езус: «Дзеці, ці маеце што з’есці?» Яны адказалі Яму: «Не». ⁶А Ён сказаў ім: «Закіньце сетку з правага боку чоўна і знойдзеце». Яны закінулі і не маглі ўжо выцягнуць яе з-за мноства рыбы. ⁷Тады вучань, якога любіў Езус, сказаў Пятру: «Гэта Пан!» Калі Сымон Пётр пачуў, што гэта Пан, падперазаўся вопраткай, бо быў голы, і кінуўся ў мора. ⁸А іншыя вучні прыплылі на чоўне, бо недалёка былі ад берага, локцяў каля двухсот, цягнучы сетку з рыбай.

⁹Калі ж выйшлі на бераг, убачылі распаленае вогнішча, а на ім пакладзеную рыбу і хлеб. ¹⁰Езус сказаў ім: «Прынясіце рыбы, што цяпер налавілі». ¹¹Пайшоў Сымон Пётр і выцягнуў на бераг сетку, поўную вялікіх рыб, якіх было сто пяцьдзясят тры. І хоць іх было столькі, сетка не парвалася. ¹²Сказаў ім Езус: «Хадзіце ж, снедайце». Ніхто з вучняў не адважыўся спытацца ў Яго: «Хто Ты?», бо ведалі, што гэта Пан. ¹³Езус падышоў, узяў хлеб і падаў ім, і таксама рыбу. ¹⁴Гэта ўжо трэці раз з’явіўся Езус вучням пасля свайго ўваскрасення.

Разважанне да Божага слова

Каб пераадолець страх і нерашучасць сваіх апосталаў, Езус неаднаразова з'яўляецца ім, паасобку і грамадзе. Ён хоча ўмацаваць дух і аднавіць упэўненасць вучняў. Вось, у сённяшнім Евангеллі Ён запрашае іх адпачыць і паесці. Амаль усе яны, напэўна, адчувалі і сорам, і сваю немач.
Пане, Ты таксама і для нас робіш тое самае ў Эўхарыстыі кожны дзень. Ці чую я, як Ты мне кажаш: «Прыйдзі і еш»?

Размова

Езу, Ты прамаўляеш да мяне праз словы Евангелля.
Прагну сёння адказаць на Твой заклік.
Навучы мяне распазнаваць Тваю руку сярод паўсядзённых спраў.

Заканчэнне

Дзякую, Пане, за дар часу, праведзенага ў Тваёй прысутнасці і за ўсе Твае натхненні.

Амэн