Прысутнасць

Божа, Ты бліжэй, чым я магу паверыць, бліжэй, чым маё дыханне. Твая блізкасць – благаслаўленне, і мне не трэба баяцца.

Свабода

Дай мне ласку, Пане,
духоўнай свабоды.
Ачысці душу і сэрца,
каб жыць радасна ў Тваёй любові.

Усведамленне

Часам клопаты гэтага свету ахопліваюць мяне.
У такія хвіліны дазволь мне памятаць
пра раскошу Тваёй прысутнасці,
Тваёй бясконцай любові да мяне.

Божае слова

²⁰Не о них же только молю, но и о верующих в Меня по слову их, ²¹да будут все едино, как Ты, Отче, во Мне, и Я в Тебе, так и они да будут в Нас едино, – да уверует мир, что Ты послал Меня. ²²И славу, которую Ты дал Мне, Я дал им: да будут едино, как Мы едино. ²³Я в них, и Ты во Мне; да будут совершены воедино, и да познает мир, что Ты послал Меня и возлюбил их, как возлюбил Меня. ²⁴Отче! которых Ты дал Мне, хочу, чтобы там, где Я, и они были со Мною, да видят славу Мою, которую Ты дал Мне, потому что возлюбил Меня прежде основания мира.

²⁵Отче праведный! и мир Тебя не познал; а Я познал Тебя, и сии познали, что Ты послал Меня. ²⁶И Я открыл им имя Твое и открою, да любовь, которою Ты возлюбил Меня, в них будет, и Я в них.

Разважанне да Божага слова

Праз некалькі гадзін Езус увойдзе ў час пакут. Калі ў цябе ўзнікаюць хвіліны цяжкасцяў, напружання і стрэсу, куды ты ўзнімаеш вочы? Ці кіруеш ўвагу ў неба, да Бога? А можа ўцякаеш у звычайную разрадку праз залежнасці? Можа, узнімаеш вочы да неба, але надалей канцэнтруеш увагу на сваіх праблемах, пастаянна аналізуючы іх?
Езус засяроджаны на Айцу і пакліканні. Ён не расчульваецца перад абліччам цяжкай сітуацыі, у якой апынуўся, а спрабуе засяродзіцца на тым, што атрымаў ад Айца.
Калі разумееш, што табе ўсё яшчэ не хапае даверу і супакою, прасі аб гэтым.

Размова

Ці заўважаю, як рэагую на малітву Словам Божым?
Ці адчуваю занепакоенасць, суцяшэнне, гнеў?
Уяўляючы Езуса, які сядзіць ці стаіць побач са мной,
выказваю свае пачуцці, як добраму сябру.

Заканчэнне

Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
як было спрадвеку,
цяпер і заўсёды,
і навекі вечныя. Амэн.

Амэн