Прысутнасць

Заўсёды прыемна быць у прысутнасці сяброў. Ты, Пане, мой самы блізкі і сапраўдны сябар. Няхай жа я ніколі не забудуся, якога сябра я маю ў Табе.

Свабода

«Тоўстае і бясформеннае бервяно
ніколі не паверыла б, што можа стаць статуяй,
якой будуць захапляцца як цудам скульптуры,
і ніколі не скарылася б разцу скульптара,
які дзякуючы свайму генію бачыць, што з яго можна зрабіць» (Святы Ігнацый).
Прашу аб ласцы, каб дазволіць любячаму Стварыцелю фармаваць мяне.

Усведамленне

Прыгадваю, што знаходжуся ў прысутнасці Пана.
Знаходжу прытулак у Яго любячым сэрцы.
Ён – мая моц у хвіліны слабасці.
Ён – мой Суцяшальнік у смутку.

Божае слова

¹У першы дзень тыдня Марыя Магдалена прыйшла да магілы раніцай, калі было яшчэ цёмна, і ўбачыла, што камень адсунуты ад магілы. ²Тады пабегла і прыйшла да Сымона Пятра і да другога вучня, якога любіў Езус, і сказала ім: «Забралі Пана з магілы, і не ведаем, дзе паклалі Яго!»

¹¹Марыя стаяла каля магілы і плакала. Калі ж плакала, зазірнула ў магілу ¹²і ўбачыла двух анёлаў у белым адзенні, якія сядзелі адзін каля галавы, а другі каля ног, дзе ляжала цела Езуса. ¹³Яны сказалі ёй: «Жанчына, чаго ты плачаш?» Яна адказала ім: «Забралі майго Пана, і не ведаю, дзе паклалі Яго». ¹⁴Калі гэта сказала, азірнулася і ўбачыла Езуса, які стаяў, але не ведала, што гэта Езус. ¹⁵Сказаў ёй Езус: «Жанчына, чаго ты плачаш? Каго шукаеш?» Яна, думаючы, што гэта садоўнік, сказала Яму: «Пане, калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе ты паклаў Яго, і я забяру Яго». ¹⁶Езус сказаў ёй: «Марыя!» А яна азірнулася і сказала Яму па-габрэйску: «Раббуні!» (што азначае «Настаўнік»). ¹⁷17 Сказаў ёй Езус: «Не затрымлівай Мяне, бо Я яшчэ не ўзышоў да Айца. Ідзі ж да братоў Маіх і скажы ім: узыходжу да Айца Майго і Айца вашага, да Бога Майго і Бога вашага». ¹⁸18 Пайшла Марыя Магдалена абвясціць вучням, што бачыла Пана і тое, што Ён сказаў ёй.

Разважанне да Божага слова

Застанься сёння з Марыяй Магдаленай і не адыходзь ад яе. Яна перажыла жыхлівыя дні, гледзячы, як той, каго яна так шанавала і любіла, праходзіў праз бязмерныя пакуты. Яна атрымала акіян пяшчоты ў адказ. Анёлы лагодна абвесцілі ёй навіну пра ўваскрасенне, і, пабачыўшы «садоўніка», яна змагла пазнаць знаёмы голас, пачуўшы сваё імя. Дай і нам, Пане, такое ж тонкае ўспрыманне, поўнае любові.

Размова

Як Божае Слова ўзрушыла мяне?
Ці пакінула адчуванне сухасці?
Суцешыла мяне ці падштурхнула дзейнічаць па-новаму?
Я ўяўляю Езуса, які стаіць ці сядзіць побач са мной
Я дзялюся з Ім сваімі пачуццямі.

Заканчэнне

Напоўнены любячай прысутнасцю Бога,
Я прашу Яго благаславіць мяне і накіроўваць мае крокі
у спаўненні Яго волі і супрацоўніцтве з Яго ласкай у сваім штодзённым жыцці.

Амэн