Прысутнасць

Пане Божа, Стварыцелю мой,
будзь са мной.
мая душа прагне Тваёй прысутнасці.

Свабода

«Тоўстае і бясформеннае бервяно
ніколі не паверыла б, што можа стаць статуяй,
якой будуць захапляцца як цудам скульптуры,
і ніколі не скарылася б разцу скульптара,
які дзякуючы свайму генію бачыць, што з яго можна зрабіць» (Святы Ігнацый).
Прашу аб ласцы, каб дазволіць любячаму Стварыцелю фармаваць мяне.

Усведамленне

Як цудоўна мець магчымасць
увайсці ў прысутнасць Тваю, Пане;
незалежна ад таго, які час,
незалежна ад таго, у якой я краіне,
Мне трэба толькі прамовіць Тваё імя.

Божае слова

²¹З таго часу пачаў Езус адкрываць вучням сваім, што Ён павінен ісці ў Ерузалем і шмат выцерпець ад старэйшын, першасвятароў і кніжнікаў, і быць забітым, і на трэці дзень уваскрэснуць. ²²Адвёўшы Яго ўбок, Пётр пачаў дакараць Яго, кажучы: «Пане, няхай абміне Цябе гэта; няхай так не здарыцца». ²³Ён жа, павярнуўшыся, сказаў Пятру: «Адыдзі ад Мяне, сатана! Ты для Мяне спакуса, бо думаеш не пра тое, што Божае, але пра тое, што чалавечае!»

²⁴Тады Езус сказаў сваім вучням: «Калі хто хоча пайсці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, возьме крыж свой і ідзе за Мною. ²⁵Бо той, хто хоча ўратаваць жыццё сваё, загубіць яго, а хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне, той знойдзе яго. ²⁶Бо якая будзе карысць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь свет, а душы сваёй пашкодзіць? Або што дасць чалавек узамен за душу сваю?

²⁷Бо прыйдзе Сын Чалавечы ў славе Айца свайго з анёламі сваімі, і тады аддасць кожнаму паводле ўчынкаў ягоных.

Разважанне да Божага слова

Напэўна, гэтак, як у выпадку Пятра, наша спантанная рэакцыя на словы пра адрачэнне ад сябе і неабходнасць узяць свой крыж – супраціў і пошук нейкага іншага шляху.
Езус не пазбягаў цярпення, але ператварыў яго ў шлях ахвярнай любові. Таксама мы пакліканыя не шукаць любым коштам, як пазбегнуць болю і цярпення, бо яны ёсць у кожным жыцці, але вучыцца так, як Езус, перамяняць іх моцай Божай любові.
Трэба баяцца не крыжа, а таго, што, думаючы “не пра тое, што Божае, а пра тое, што чалавечае”, адмовімся ўзяць той крыж, які прысутнічае ў нашым жыцці, які сімвалізуе цяжар аўтэнтычнага чалавечага існавання.
Пане, дапамажы мне зразумець, чым ёсць мой крыж, і дай мне сілу несці яго, гледзячы на Цябе.

Размова

Маўкліва сяджу з маім Богам, які ведае кожную маю думку, кожную патрэбу і кожнае жаданне, і дазваляю Яму служыць мне ў гэты момант. Я атрымліваю неабходны для далейшай дарогі пасілак.

Заканчэнне

Дзякую, Пане, за дар часу, праведзенага ў Тваёй прысутнасці і за ўсе Твае натхненні.

Амэн