Прысутнасць

Супакой Божы — гэта скарб са скарбаў, «каштоўная пярліна». Пане, дай мне спазнаць гэты супакой зараз, у Тваёй святой прысутнасці.

Свабода

Стараюся адмовіцца ад любых забабонаў і абмежаванасці мыслення,
якія могуць затуманіць мой зрок у гэты момант.
Аддаю ўсё міласэрнаму клопату Бога, каб маліцца ў свабодзе, праўдзе і яснасці.

Усведамленне

Пане, мой Божа, у Тваёй любячай прысутнасці я разгортваю свой дзень, нібы скрутак,
пачынаючы з гэтага часу і азіраючыся назад, момант за момантам.
У кожным з іх я вылучаю дабро і святло, ва ўдзячнасці.
Затым звяртаю ўвагу на цені і на тое, што яны мне кажуць,
шукаючы ў Цябе аздараўлення, разумення і прабачэння.

Божае слова

²¹Тады Пётр падышоў да Езуса і сказаў Яму: «Пане, калі мой брат зграшыць супраць мяне, колькі разоў я павінен прабачаць яму? Ці аж сем разоў?» ²²Езус адказаў яму: «Не кажу табе, што аж сем разоў, але ажно семдзесят сем разоў».

²³Таму Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які захацеў разлічыцца са сваімі слугамі. ²⁴Калі ён пачаў разлічвацца, прывялі да яго аднаго, які вінен быў яму дзесяць тысячаў талантаў. ²⁵Паколькі той не меў чым заплаціць, то гаспадар загадаў прадаць яго і жонку, і дзяцей, і ўсё, што ён меў, і заплаціць. ²⁶ Тады, упаўшы, слуга кланяўся перад ім і казаў: “Будзь велікадушны да мяне, і ўсё табе аддам”. ²⁷Гаспадар, злітаваўшыся над гэтым слугой, адпусціў яго і дараваў яму доўг. ²⁸28 А калі гэты слуга выйшаў, знайшоў аднаго з сабратоў сваіх, які вінен быў яму сто дынараў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: “Аддай мне, што вінен!” ²⁹29 Тады сабрат яго ўпаў да ног ягоных і прасіў яго, кажучы: “Будзь велікадушны да мяне, і аддам табе”. ³⁰30 Аднак той не захацеў, але пайшоў і пасадзіў яго ў вязніцу, пакуль не аддасць доўгу. ³¹Ягоныя сабраты, убачыўшы, што здарылася, засмуціліся вельмі і, прыйшоўшы, расказалі гаспадару свайму ўсё, што cталася. ³²Тады гаспадар паклікаў яго і сказаў: “Нягодны слуга, увесь твой доўг я дараваў табе, таму што ты папрасіў мяне. ³³Ці ж не належала і табе змілавацца над сабратам тваім, як і я змілаваўся над табою?” ³⁴I, разгневаўшыся, гаспадар ягоны аддаў яго катам, пакуль не верне яму ўсяго доўгу. ³⁵Так і Айцец Мой Нябесны зробіць вам, калі кожны з вас ад сэрца не даруе брату свайму».

Разважанне да Божага слова

Дараваць іншым і спадзявацца на прабачэнне за свае хібы – гэта ўчынкі, за якія мала хто бярэцца з ахвотай. Але Езус без ваганняў настойваў на неабходнасці прабачэння. Ён хацеў, каб мы ведалі: Айцец даруе не раз і не два. Як і марнатраўнаму сыну, нам будзе даравана, колькі б разоў мы ні вярталіся з просьбай пра прабачэнне.

Размова

Сябры не хаваюць адзін ад аднаго сакрэтаў.
Калі я малюся, ці магу паглядзець на Езуса як на свайго сябра
і падзяліцца з Ім сваім патаемным,
з верай, што Ён мяне разумее?

Заканчэнне

Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
як было спрадвеку,
цяпер і заўсёды,
і навекі вечныя. Амэн.

Амэн