Прысутнасць

Пане, дапамажы мне быць па-сапраўднаму жывым для Тваёй Святой прысутнасці. Ахіні мяне любоўю. Няхай маё сэрца будзе злучана з Тваім.

Свабода

Вядзі мяне заўсёды выконваць Тваю святую волю,
ведаючы, што Твая магутнасць
дапаможа ва ўсім.

Усведамленне

Усведамляючы Тваю прысутнасць, Пане,
праглядаю сваё нядаўняе мінулае.
Прагну быць шчырым з самім сабой адносна ўсяго, што адбылося,
і сваіх думак, слоў і ўчынкаў,
бо я ведаю, што Ты любіш праўду ў сэрцы
і прымаеш мяне такім, які я ёсць.

Божае слова

³⁶Адзін з фарысеяў запрасіў Езуса паесці з ім. І Ён, увайшоўшы ў дом фарысея, заняў месца за сталом. ³⁷І вось, жанчына, якая была грэшніцай у горадзе, даведаўшыся, што Ён заняў месца за сталом у доме фарысея, прынесла алебастравы флакон міра ³⁸і, стоячы ззаду каля ног Ягоных і плачучы, пачала абліваць ногі Ягоныя слязьмі і валасамі сваёй галавы выцірала і цалавала ногі Яму, і намашчвала мірам. ³⁹Убачыўшы гэта, фарысей, які запрасіў Яго, сказаў сам сабе: «Калі б Ён быў прарокам, то ведаў бы, хто гэта жанчына, якая дакранаецца да Яго, што яна грэшніца». ⁴⁰Езус сказаў яму ў адказ: «Сымон, Я хачу нешта сказаць табе». Той прамовіў: «Скажы, Настаўнік». ⁴¹«У аднаго пазыкадаўцы былі два даўжнікі. Адзін вінен быў пяцьсот дынараў, а другі — пяцьдзясят. ⁴²Паколькі не мелі чым заплаціць, ён дараваў абодвум. Дык хто з іх больш палюбіць яго?» ⁴³Сымон адказаў: «Думаю, той, каму больш даравана». Ён сказаў яму: «Ты правільна разважыў». ⁴⁴І, павярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: «Бачыш гэтую жанчыну? Я прыйшоў у твой дом, і ты не даў Мне вады для ног, а яна слязьмі абліла Мае ногі і выцерла сваімі валасамі. ⁴⁵Ты пацалунку Мне не даў, а яна з той хвіліны, калі ўвайшла, няспынна цалуе Мне ногі. ⁴⁶Ты галавы Мне алеем не намасціў, а яна мірам намасціла Мне ногі. ⁴⁷Дзеля гэтага кажу табе: даруюцца ёй грахі многія за тое, што яна вельмі палюбіла. А каму мала даруецца, той мала любіць». ⁴⁸А ёй сказаў: «Адпускаюцца табе грахі твае». ⁴⁹І тыя, хто быў за сталом разам з Ім, пачалі казаць самі сабе: «Хто Ён такі, што нават грахі адпускае?» ⁵⁰А Ён сказаў жанчыне: «Вера твая ўратавала цябе, ідзі ў спакоі!»

Разважанне да Божага слова

У гэтай евангельскай сцэне хочацца затрымацца. Жанчына з кепскай рэпутацыяй прыходзіць без запрашэння ў дом фарысея, падае да ног Езуса, вызнаючы сэрцам свае грахі. Затым яна выказвае Госцю столькі шчырасці і любові, што ў нас займае дух, — і атрымлівае прабачэнне. Вера вярнула ёй жыццё. Дапамажы нам, Пане, наследаваць яе.

Размова

“Заставайся і чувай са Мной”.
Гэта былі словы Твае, Пане, да вучняў,
перад Тваёй мукай і смерцю.
Я ведаю, Пане, Ты застанешся і будзеш чуваць нада мною
ва ўсе дні жыцця майго.

Заканчэнне

Я дзякую Богу за магчымасць правесці сам-насам з Ім некалькі хвілін,
і цяпер іду далей з радасцю і надзеяй
служыць Яго народу.

Амэн