Прысутнасць

Пане, калі я адчуваю сябе самотным,
нагадай мне пра Тваё абяцанне:
“Ты ніколі не самотны,
Я заўсёды з табой,
так, да канца вякоў” (Мц 28:20).

Свабода

Пане, ахвярую Табе – як святы Ігнацый – сваю памяць, розум,
усю сваю волю. Усё, чаго я прашу ў адказ, гэта Тваёй любові і Тваёй ласкі – і мне хопіць.

Усведамленне

Як цудоўна мець магчымасць
увайсці ў прысутнасць Тваю, Пане;
незалежна ад таго, які час,
незалежна ад таго, у якой я краіне,
Мне трэба толькі прамовіць Тваё імя.

Божае слова

³¹У той час прыйшлі некаторыя з фарысеяў і сказалі: «Ідзі адгэтуль, бо Ірад хоча забіць Цябе». ³²А Ён сказаў ім: «Ідзіце, скажыце гэтаму лісу: “Вось выганяю злых духаў і аздараўляю сёння і заўтра, і на трэці дзень скончу. ³³Аднак мне трэба хадзіць сёння, заўтра і ў наступны дзень, бо немагчыма, каб прарок загінуў па-за Ерузалемам”. ³⁴Ерузалем, Ерузалем, ты забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе. Колькі разоў Я хацеў сабраць дзяцей тваіх, як птушка сваіх птушанят пад крылы, і вы не хацелі. ³⁵Вось, застаецца вам дом ваш. Кажу ж вам: не ўбачыце Мяне, пакуль не прыйдзе час, калі скажаце: “Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у імя Пана”».

Разважанне да Божага слова

У сённяшнім урыўку адчуваецца рашучасць Езуса, папярэджанага, што фарысеі хочуць Яго забіць. Хрыстус пасылае моцнае пасланне «гэтаму лісу»: Ён працягне выганяць дэманаў, аздараўляць людзей, і справу сваю завершыць.

Езус паказвае нам жаночае аблічча і пяшчоту Божай любові, а таксама Ягонае гарачае жаданне па-матчынаму апекавацца намі: быццам птушка, якая ахоўвае і збірае пад крылы сваіх птушанят. Як табе адгукаецца гэты вобраз?

Размова

Словы не заўсёды даюцца мне лёгка, Пане.
Зазірні ў маё сэрца
і ўбач маё жаданне супакою.
Сцеражы мяне, Пане.
Я ведаю, што Ты заўсёды блізка.

Заканчэнне

Я дзякую Богу за магчымасць правесці сам-насам з Ім некалькі хвілін,
і цяпер іду далей з радасцю і надзеяй
служыць Яго народу.

Амэн