Láthair Dé

Stopaim ar feadh nóiméad agus smaoiním ar an ngrá
agus an grásta a thaispeánann Dia dom:
Cruthaíodh in íomhá agus ar chosúlacht Dé mé;
Is mise áit chónaithe Dé.

Saoirse

“Is beag duine a thuigeann
cad a dhéanfadh Dia díobh
dá ligfeadh siad iad féin isteach ina lámha,
agus ligeant do ghrásta De iad a mhunlu.” (Naomh Ignatius)
Iarraim an grásta chun me fein a chuir de churam ar ghrá Dé.

Comhfhios

A Dhia, go nglaca mé mo shuaimhneas i do láithreacht lonrach, díreach mar a bhaineann bláth tairbhe as solas agus teocht na gréine. Go raibh maith agat as solas agus teas a thabhairt do mo shaol trí dhaoine eile, tríd an dúlra, agus trí do bhriathar.

Briathar Dé

¹Sé lá ina dhiaidh sin, rug Íosa leis Peadar, Séamas agus a dheartháir Eoin, agus sheol sé suas iad sliabh ard ar leithligh. ^{2Agus tháinig claochlú air os comhair a súl: shoilsigh a ghnúis ar nós na gréine agus dʼéirigh a chuid éadaigh chomh gléigeal leis an solas. 3Agus chonacthas dóibh Maois agus Éilias ag comhrá leis. 4Labhair Peadar: “A Thiarna,” ar seisean le hÍosa, “is maith mar tharla anseo sinn: más maith leat é,} déanfaidh mé trí bothanna san áit seo, ceann duit féin, ceann do Mhaois agus ceann dʼÉilias.” 5Sula raibh an focal as a bhéal, seo scamall solasmhar ina scáil anuas orthu, agus an glór as an scamall: “Is é seo mo Mhac muirneach; dár thug mé gnaoi; éistigí leis.” ^{6Agus le foghar an ghlóir sin, chaith na deisceabail iad féin ar a mbéal, lán dʼuamhan. 7Tháinig Íosa chucu agus leag a lámh orthu: “Éirígí,” ar seisean; “ná bíodh eagla oraibh.” 8}Ar dhearcadh suas dóibh, ní raibh neach ar bith le feiceáil acu ach Íosa féin amháin.

⁹Agus ar a slí anuas dóibh ón sliabh, thug Íosa ordú dóibh: “Ná labhraigí le duine ar bith faoin bhfís seo,” ar seisean, “nó go mbeidh Mac an Duine éirithe ó mhairbh.”

Inspioráid

Thug Íosa cuireadh do roinnt dá chompánaigh is gaire dó dul suas sliabh ard áit a ndéantar é a chlaochlú os comhair a súl. Mar a shamhlaíonn tú é, chuir Íosa san áireamh thú san eispéireas iontach seo. Cén fáth, ar an gcéad dul síos, ar oscail sé an teagmháil seo dóibh? B’fhéidir níos tábhachtaí fós, b’fhéidir gur mhaith leat a fhiafraí de cén fáth ar thug sé an phribhléid iontach chéanna duitse.

Comhrá

Teastaíonn caint agus éisteacht le comhrá.
Agus mé ag caint le hÍosa b’fhéidir go bhfoghlaimeoidh mé freisin a bheith socair agus éisteacht.
Samhlaím an naofacht ina shúile
agus an aoibh gháire lán de ghrá agus Sé ag amharc orm.
Is féidir liom a bheith iomlán macánta le hÍosa agus mé ag insint dó faoi mo imní agus mo chuid cúramaí.
Osclóidh mé mo chroí dó agus mé ag insint dó faoi mo chuid eagla agus mo amhras.
Iarrfaidh mé air cabhrú liom mé féin a chur go hiomlán faoina chúram,
mé féin a thréigean dó,
a fhios agam go bhfuil sé i gcónaí ag iarraidh an rud is fearr domsa.

Conclúid

Lán le láithreacht ghrámhar Dé,
Iarraim air beannacht a thabhairt dom agus mo chéimeanna a threorú
agus mé ag dul chun a chuid oibre a dhéanamh i mo shaol laethúil.

Áiméan