Láthair Dé

Éistigí! bíodh a fhios agaibh gur mise is Dia ann (Salm 46:10).
A Thiarna, go dtreoraí do Spiorad mé chun
Do láithreacht grámhar a lorg níos mó agus níos mó,
óir is ann sin a bhfaighim suaimhneas agus faoiseamh ón saol gnóthach seo.

Saoirse

A Thiarna, chruthaigh tú mé le bheith beo i saoirse.
Déanaim talamh slán den mbronntanas seo go hiondúil.
Spreag mé le maireachtáil sa tsaoirse a bhí beartaithe agat,
le croí saor ó bhuairt agus le muinín iomlán asat.

Comhfhios

Cuidigh liom, a Thiarna, a bheith feasach ar do láithreacht.
Múin dom do láithreacht i ndaoine eile a aithint.
Líon mo chroí le buíochas as na hamanna a taispeánadh Do Grá dom trí chúram daoine eile.

Briathar Dé

¹Na poibleacánaigh agus na peacaigh, bhí siad uile ag teacht ina ghar chun bheith ag éisteacht leis. ²Agus bhí na Fairisínigh agus na scríobhaithe ag monabhar: “Glacann an duine seo peacaigh chuige,” deiridís, “agus itheann sé ina gcuibhreann.”

³Agus labhair sé an parabal seo leo:

¹¹Dúirt sé freisin:, “Bhí fear ann a raibh beirt mhac aige. ¹²Agus dúirt an duine ab óige acu lena athair: ‘A athair, tabhair dom an chuid den sealúchas atá ag titim chugam.’ Agus roinn sé a mhaoin shaolta eatarthu. ¹³Agus i gcionn beagán laethanta, tar éis don mhac ab óige gach ní a bhailiú le chéile, dʼimigh sé ar an gcoigrích go tír i gcéin, agus scaip a shealúchas ansiúd, ag tabhairt a shaoil go drabhlásach. 14Nuair a bhí gach aon ní caite aige, tháinig gorta millteach sa tír sin, agus thosaigh sé féin bheith in uireasa. 15Dʼimigh sé agus rinne fostú le duine de mhuintir na tíre sin, agus chuir seisean faoina chuid talún é ag aoireacht mhuc. 16Agus ba é ba mhian leis a bholg a líonadh de na féithleoga a dʼitheadh na muca, agus ní thugadh aon duine dó iad. 17Ach tháinig sé chuige féin agus dúirt: ‘Cá liacht de lucht tuarastail ag mʼathair a bhfuil fuílleach aráin acu, agus mise anseo ag fáil bháis den ghorta! 18Cuirfidh mé chun bóthair agus rachaidh mé chun mʼathar agus déarfaidh mé leis: A athair, pheacaigh mé in aghaidh na bhflaitheas agus i do láthairse; 19ní fiú mé feasta go dtabharfaí mac duit orm; déan díom mar a bheadh duine de do lucht tuarastail.’ 20Chuir sé chun bóthair ag triall ar a athair. Ach le linn dó fós bheith i bhfad uaidh, chonaic a athair é agus ghabh trua é, agus rith sé chuige, á chaitheamh féin ar a bhráid agus á mhúchadh le póga. ²¹Dúirt an mac leis: ‘A athair, pheacaigh mé in aghaidh na bhflaitheas agus i do láthairse; ní fiú mé feasta go dtabharfaí mac duit orm.’ ^{, 22}Ach dúirt an t‑athair lena sheirbhísigh: ‘Beirigí amach gan mhoill an éide is uaisle agus cuirigí air í, agus cuirigí fáinne ar a mhéar agus cuaráin ar a chosa, ²³agus tugaigí libh an lao biata agus maraígí é, agus bímis ag ithe agus ag aoibhneas; 24óir bhí an mac seo agam marbh agus tá sé beo arís, bhí sé caillte agus fuarthas é.’ Agus thosaigh siad ag déanamh aoibhnis.brate.

²⁵“Bhí an mac ba shine aige ar fud na talún, agus nuair a tháinig sé i ngar don teach, chuala an ceol agus an rince. 26Ghlaoigh sé chuige duine de na giollaí agus dʼfhiafraigh de cad é an rud é seo a bhí ar bun. 27Dúirt seisean leis: ‘Do dheartháir a bheith tagtha, agus mharaigh dʼathair an lao biata de chionn go bhfuair sé ar ais slán é.’ 28Ach bhí fearg air agus níorbh áil leis dul isteach. Tháinig a athair amach ag achainí air. 29Ach dúirt sé lena athair á fhreagairt: ‘Féach féin a bhfuilim de bhlianta ag seirbhís duit agus ní dheachaigh mé riamh thar do réir, agus riamh níor thug tú dom mionnán gabhair chun go ndéanfainn aoibhneas le mo chairde. 30Ach an mac seo agat nuair a tháinig sé, tar éis do mhaoin shaolta a ídiú le striapacha, mharaigh tú an lao biata dó.’ ^{31Ach dúirt sé} leis: ‘A mhic, bíonn tusa liom i gcónaí, agus gach a bhfuil agam is leat; 32ach bhí sé ceart aoibhneas a dhéanamh agus áthas, óir bhí an deartháir seo agat marbh agus tá sé beo arís, bhí sé caillte agus fuarthas é.’ ”

Inspioráid

Tá scéal an lae inniu ó na scrioptúir chomh cáiliúil sin gur féidir linn neamhaird a thabhairt ar chuid de na ceachtanna atá le múineadh ann go héasca. Faigh spás agus am chun dul tríd na radharcanna éagsúla agus féach cad a d’fhéadfadh gach ceann acu a mhúineadh duit. D’éirigh leis an mac ab óige an oiread agus a d’fhéadfadh sé a ghabháil óna athair, gan a thabhairt faoi deara ná buíochas a ghabháil as an méid a tugadh dó cheana féin. Ansin chaill sé gach rud i dtréimhse ama an-ghearr - ach bhí bua amháin aige a chuidigh leis. Tháinig sé chuige féin agus thuig sé nach raibh mórán trua tuillte aige. Féach arís ar sin agus tabhair faoi deara conas a théann sé ar ais chuig a athair, rud a thóg misneach mór agus go leor umhlaíochta.

Comhrá

Socraím mé féin arís tar éis Briathar Dé a chloisteáil. Cad ba mhaith liom a thabhairt liom isteach i mo lá? Cad ba mhaith liom a thabhairt liom ó am léitheoireachta nó urnaí an lae inniu?

Conclúid

Lán le láithreacht ghrámhar Dé,
Iarraim air beannacht a thabhairt dom agus mo chéimeanna a threorú
agus mé ag dul chun a chuid oibre a dhéanamh i mo shaol laethúil.

Áiméan