Láthair Dé

Is í síocháin Dé stór na seoda, “péarla an mhórphraghais” – A Thiarna, go bhfaighe mé an tsíocháin seo láithreach, i do láthair naofa.

Saoirse

Déanaim iarracht éirí as aon imní agus buairt
a bhfuil ag tarraingt anuas orm faoi lathair.
Cuirim aon imní atá orm i lámha Dé
– ar feadh an cúpla nóiméad urnaí seo, ar a laghad.

Comhfhios

Meabhraím dom féin go bhfuilim i láthair an Tiarna.
Tógfaidh mé dídean ina chroí grámhar.
Is é mo neart in aimsir an laige.
Is é a thugann sólás dom in aimsir an bhróin.

Briathar Dé

^{1Agus ag gabháil na slí dó, chonaic sé duine a bhí dall ón mbroinn. 6Arna rá sin dó, chaith sé seile ar an talamh agus rinne sé láib den tseile agus chuir sé an láib ar shúile an daill}, ⁷agus dúirt sé leis: “Imigh agus nigh i Linn Siolóam”—is é sin le rá, Seolta. D’imigh sé, nigh é féin agus d’fhill agus a radharc aige. ⁸Dúirt a chomharsana ansin, agus an dream a chonaic é roimhe sin, ag iarraidh déirce: “Nach é seo an té a bhíodh ina shuí ag lorg déirce?” Dúirt daoine: “Is é.” 9 Dúirt daoine eile: “Ní hé, ach is cosúil leis é.” Dúirt sé féin: “Is mé é.”

^{13Thug siad chun na bhFairisíneach an té seo a bhí dall tráth. 14 Ba é an tsabóid é an lá a rinne Íosa an láib agus a d’oscail sé súile an duine. 15D’fhiafraigh na Fairisínigh de arís mar sin conas a fuair sé a radharc. Dúirt sé leo: “Chuir sé láib ar mo shúile, nigh mé agus tá mo radharc agam.” 16 Dúirt cuid de na Fairisínigh ansin: “Ní ó Dhia an duine seo mar ní choinníonn sé an tsabóid.” Dúirt cuid eile: “Conas is féidir duine peacúil a dhéanamh míorúiltí mar iad seo?” Agus bhí aighneas eatarthu. 17Dúirt siad arís leis an dall dá bhrí sin: “Cad deir tusa mar gheall air ó d’oscail sé do shúile?” D’fhreagair sé: “Fáidh is ea é.”}

^{34D’fhreagair siad agus dúirt leis: “I bpeacaí a rugadh thusa ar fad, agus an dár dteagasc-na atá tú?” Agus chaith siad amach é.}

³⁵Chuala Íosa gur chaith siad amach é, agus nuair a fuair sé é dúirt sé leis: “An gcreideann tú i Mac an Duine?”^{, 36D’fhreagair seisean: “Cé hé féin, a thiarna?”} —ar sé leis—“chun go gcreidfinn ann.” ³⁷Dúirt Íosa leis: “Tá sé feicthe agat, agus an té atá ag caint leat is é é.” ^{38Dúirt seisean: “Creidim, a Thiarna,”} agus rinne sé ómós dó.

Inspioráid

Faighimid pictiúir bheaga de Íosa agus an chaoi ar dhéileáil sé chomh cineálta sin leo siúd a chuaigh chuige. Is minic a bhíonn sé suimiúil a chineáltas a chur i gcomparáid leis an gcaoi ar ghníomhaigh na Fairisínigh i gcúinsí comhchosúla nuair a bhuail siad le daoine a raibh an mhí-ádh orthu. Caitheadh ​​leo siúd a tháinig chuig Íosa le simplíocht agus gan aon chláir cheilte le cineáltas agus meas iontach. Chonaic an fear a rugadh dall ó bhreith go raibh slánú agus saoirse tugtha dó an lá sin, agus bhí an grásta aige é féin a chaitheamh síos os comhair an Tiarna agus é a adhradh.

Comhrá

A Thiarna, tá m’ainm greanta agat
ar bhois do láimhe.
Fiú má dhéanann daoine eile dearmad orm,
Ní dhéanfaidh tusa dearmad riamh.

Conclúid

Lán le láithreacht ghrámhar Dé,
Iarraim air beannacht a thabhairt dom agus mo chéimeanna a threorú
agus mé ag dul chun a chuid oibre a dhéanamh i mo shaol laethúil.

Áiméan