Láthair Dé

Stopaim ar feadh nóiméad agus smaoiním ar an ngrá
agus an grásta a thaispeánann Dia dom:
Cruthaíodh in íomhá agus ar chosúlacht Dé mé;
Is mise áit chónaithe Dé.

Saoirse

Ní mór dom an torann a dhúnadh amach, ardú os cionn an torainn:
an torann a chuireann isteach, a scarann,
an torann aonraíonn.
Ní mór dom éisteacht le Dia arís, i suaimhneas agus i gciúineas.

Comhfhios

A Spioraid Naoimh, tar anuas orm as an nua orm le linn an ama urnaí seo. Tríotsa, go raibh a fhios agam gur leanbh ionúin Dé mé.

Briathar Dé

¹⁷Is é freagra a thug Íosa orthu: “Tá m’Athair ag obair anois, agus riamh, agus táimse ag obair chomh maith.” ^{18Ba mhóide sin mar ba mhian leis na Giúdaigh é chur chun báis, mar níorbh é amháin go mbíodh sé ag briseadh na sabóide ach ag tabhairt a athair féin ar Dhia, á chur féin ar aon chéim le Dia.}

^{19Thug Íosa freagra:“Amen, Amen, a deirim libh,ní féidir don Mhac aon ní a dhéanamh uaidh féinmura bhfeiceann sé ní éigin á dhéanamh ag a Athair.Cibé nithe a dhéanann an tAthair,} déanann an Mac iad ar an gcuma chéanna. ^{20Óir tá cion ag an Athair ar an Macagus taispeánann sé dó a ndéanann sé féin,agus taispeánfaidh sé dó oibreacha is mó ná iad seoi dtreo go mbeidh ionadh oraibhse. 21Óir faoi mar a thógann an tAthair na mairbhagus iad a dhéanamh beo,mar an gcéanna déanann an Mac beoan mhuintir is toil leis; 22mar ní thugann an tAthair breith ar aon duineach thug sé an uile bhreith dá Mhac, 23}i dtreo go dtabharfadh cách onóir don Mhac,mar a thugann siad don Athair.An té nach dtugann onóir don Mhacní thugann sé onóir don Athair a chuir uaidh é. ^{24Amen, Amen, a deirim libh,an té a éisteann le mo bhriathar,agus a chreideann an té a chuir uaidh mé,tá an bheatha shíoraí aige;ní thagann sé chun breithiúnais,ach tá sé dulta ó bhás go beatha.}

²⁵“Amen, Amen, a deirim libh,tá an uair ag teacht—tá sí ann cheana—nuair a chluinfidh na mairbh glór Mhac Déagus iad seo a chluinfidh, mairfidh siad. ^{26Óir faoi mar atá beatha ag an Athair ann féin,thug sé don Mhac mar an gcéannabeatha a bheith ann féin aige, 28Ná déanaigí ionadh den mhéid sin,óir tá an uair ag teacht,a gcluinfidh a bhfuil sna tuamaíglór Mhac Dé,29 agus tiocfaidh siad amach—iad seo a rinne an mhaithchun aiséirí na beatha,agus iad seo a rinne an t-olcchun aiséirí an bhreithiúnais.}

^{30 Ní féidir domsa aon ní a dhéanamh uaim féin.De réir mar a chluinim is ea a thugaim breithiúnasagus is cóir í mo bhreith,óir ní hí mo thoil féin a shantaímach toil an té a chuir uaidh mé.}

Inspioráid

Táimid in éineacht le hEoin i soiscéal an lae inniu, agus is minic a chiallaíonn sé sin go bhfuilimid ar an ndomhain. Deir Íosa linn nach féidir leis aon ní a dhéanamh uaidh féin
mura bhfeiceann sé ní éigin á dhéanamh ag a Athair. Is é a mhisean i gcónaí a bheith gar dá Athair agus a thoil a dhéanamh, fiú nuair a d’fhéadfadh an toil sin a bheith beagáinín rúndiamhair dúinn. Uaireanta, bíonn sé deacair orainn muinín a chur i nDia, go háirithe nuair nach féidir linn a thuiscint cén fáth a gceadaíonn sé do rudaí míchompordacha tarlú dúinn. Iarraimid go dtreoróidh sampla Íosa den chaoi ar chuir sé muinín ina athair sinn le linn tréimhsí mearbhaill.

Comhrá

A Íosa, a chara, is féidir liom mo chroí a oscailt duit.
Is féidir liom gach rud a chuireann trioblóid orm a insint duit.
Tá a fhios agam gur miste leat faoi na hábhair imní go léir i mo shaol.
Múin dom maireachtáil san eolas
gur tusa a thugann aire dom inniu,
a thabharfaidh aire dom amárach agus gach lá de mo shaol.

Conclúid

Gabhaim buíochas le Dia as na cúpla nóiméad seo a chaitheamar le chéile agus as aon léargas a fuair mé maidir leis an téacs.

Áiméan