Láthair Dé

Tugaim mé féin i do láthair, a Dhia.
Go dtógfaidh mé am i gcónaí le tabhairt faoi deara agus le taitneamh a bhaint as
an áilleacht atá cruthaithe agat
do mo phléisiúr.

Saoirse

Níl coimhthíoch Dia ag mo shaoirse.
Ina áit sin, cuireann an Spiorad an beocht i mo mhianta is dlúithe,
do mo thathant go séimh i dtreo na maitheasa
Iarraim an grásta ligeann don Spiorad mé a chuachadh.

Comhfhios

A Athair ar Neamh, go bhfása mé sa bhua mar a thógaim am as mo lá chun éisteacht leat agus am a chaitheamh in éineacht leat. Go racha do mhaitheas isteach i mo shaol, agus ó mo shaol go saol na ndaoine go léir a gcasaim orthu.

Briathar Dé

¹ Chuir Íosa chun labhartha i bparabail leo arís: ² “Is iad dála ríocht na bhflaitheas,” ar seisean, “mar a bhí ag rí a rinne bainis dá mhac. ³ Chuir sé a chuid seirbhíseach uaidh ag glaoch orthu seo a fuair cuireadh chun na bainise, ach níorbh áil leo teacht. ⁴ Ansin chuir sé seirbhísigh eile uaidh agus dúirt leo a rá leo siúd a fuair an cuireadh: ‘Feach, tá an féasta ullamh agam, mo chuid mart agus méithe maraithe, agus gach aon ní i gcóir: tagaigí chun na bainise.’ ⁵ Ach ba chuma leo é, ach imeacht, duine acu chun a fheirme agus duine eile i mbun cheannaíochta, ⁶ agus an chuid eile acu rug siad ar a chuid seirbhíseach, thug siad easmailt dóibh agus mharaigh siad iad. ⁷ Tháinig fearg ar an rí, agus chuir sé a shaighdiúirí amach gur chuir siad na scriosadóirí chun báis agus gur loisc siad a gcathair. ⁸ Ansin dúirt sé leis na seirbhísigh: ‘Tá an bhainis réidh, ach an dream a fuair an cuireadh, níorbh fhiú iad é. ⁹ Mar sin, téigí sibhse i mbéal na mbóithre poiblí, agus cibé daoine a chasfar oraibh, tugaigí cuireadh chun na bainise dóibh.’ ¹⁰ Chuaigh na seirbhísigh sin amach ar na bóithre agus bhailigh siad ar casadh orthu, olc agus maith, go raibh halla na bainise lán de chuideachta.

¹¹ Ghabh an rí isteach ag féachaint ar an gcuideachta, agus chonaic sé fear ann nach raibh aon éadach bainise air. ¹² Dúirt sé leis: ‘Cad a thug isteach anseo thú, a chara, gan éadach bainise ort?’ Ach ní raibh focal as. ¹³ Ansin dúirt an rí leis an lucht freastail: ‘Cuirtear ceangal cos agus lámh air agus caítear amach sa dorchadas é: is ann a bheidh gol agus díoscán fiacla.’ ¹⁴ Óir tá glaoite ar mhórán ach níl tofa ach beagán.”

Inspioráid

Ní hamháin gur dhiúltaigh na daoine míchearta a fuair na cuireadh chuig bainis mac an rí don tairiscint ach rinne siad a ndícheall chun gortú agus crá a thabhairt. Ní raibh an rí, áfach, chun ligean dá n-iompar an t-ócáid a mhilleadh. Cuireann an scéal i gcuimhne dúinn gur dhiúltaigh muid féin do mhórán den mhéid a tairgeadh dúinn, agus gur chuir Dia, ina fhlaithiúlacht, an deis chéanna ar fáil do mhórán a raibh an chuma orthu nach raibh siad fiúntach. Teastaíonn cabhair uaim chun a bheith cosúil leis an Athair ina fhlaithiúlacht agus ina chomhbhá.

Comhrá

Uaireanta ní fheadar cad a déarfainn dá mbuailfinn leat go pearsanta, a Thiarna.
Sílim go mb’fhéidir go ndéarfainn “Go raibh maith agat, a Thiarna” as a bheith ann dom i gcónaí.
Tá a fhios agam go cinnte go raibh amanna ann nuair a d’iompair tú mé, a Thiarna,
nuair is trí do neart a d’éirigh liom teacht tríd na hamanna dorcha i mo shaol.

Conclúid

Gabhaim buíochas le Dia as bronntanas a ghrá
agus mé ag imeacht le lúcháir agus dóchas
chun freastal ar a mhuintir.

Áiméan