Láthair Dé

leAg am ar bith den lá nó den oíche, is féidir linn glaoch ar Íosa.
Tá sé ag fanacht i gcónaí, ag éisteacht dár nglaoch.
Nach iontach an bheannacht sin?
Níl gá le fón, ná r-phoist, níl gá ach cogar.

Saoirse

A Thiarna, iarraim an grásta fios a bheith agam
gur cúis lúcháire é do thoil a dhéanamh
óir is é do thoil mo mhian is doimhne
agus is é an rud is fearr dom do mhian dom i gcónaí.

Comhfhios

A Íosa a chara, go dtuigfinnse go bhfuil mé i do láthair i gcónaí,
Do chumhacht is do ghrá,
gach lá de mo shaol.

Briathar Dé

¹³ Dúirt duine éigin sa slua leis, “A Mhúinteoir, abair le mo dheartháir an oidhreacht teaghlaigh a roinnt liom.” ¹⁴ Ach dúirt seisean leis, “A chara, cé a cheap mé mar bhreitheamh nó mar eadránaí oraibh?” ¹⁵ Agus dúirt sé leo, “Tabhair aire daoibh féin! Bígí ar bhur gcosa le gach cineál sanntachta, óir ní le flúirse maoine atá beatha duine.” ¹⁶ Ansin d’inis sé parabal dóibh: “Bhí toradh flúirseach ar thalamh fear saibhir. ¹⁷ Agus smaoinigh sé leis féin, ‘Cad a dhéanfaidh mé, mar níl áit agam le mo bharra a stóráil?’ ¹⁸ Ansin dúirt sé, ‘Déanfaidh mé seo: Leagfaidh mé mo sciobóil agus tógfaidh mé cinn níos mó, agus stórálfaidh mé mo ghrán go léir agus mo chuid earraí ann. ¹⁹ Agus déarfaidh mé le m’anam, ‘A anam, tá neart earraí agat i dtaisce le haghaidh blianta fada; scíth a ligean, ith, ól, bíodh suaimhneas ort.’ ²⁰ Ach dúirt Dia leis, ‘A amadán! An oíche seo féin atá do bheatha á héileamh ort. Agus na rudaí atá ullmhaithe agat, cé leis a bheidh siad?’ ²¹ Mar sin atá sé dóibh siúd a chruinníonn seoda dóibh féin ach nach bhfuil saibhir i láthair Dé.”

Inspioráid

Deirtear linn nach ndéanfaidh Dia rud ar bith dúinn atáimid in ann a dhéanamh dúinn féin. Níor tháinig Íosa chun bheith ina bhreitheamh ná ina eadránaí ar oidhreacht teaghlaigh. Tháinig sé chun daoine a chur ar an eolas faoi shantacht agus faoi sheoda an tsaoil a choinneáil agus a stóráil.

Bhí sciobóil lána ag an bhfear saibhir a raibh a thalamh ag tabhairt toradh flúirseach, ach bhí saol spioradálta bocht aige. Is féidir bheith saibhir i leith Dé a shainmhíniú mar an cumas buíochas a mhothú agus a chur in iúl as taitneamh a bhaint as beannachtaí Dé.

Comhrá

Ag cuimhneamh go bhfuilim fós i láthair Dé,
samhlaím Íosa Féin ina sheasamh nó ina shuí in aice liom,
agus deirim cibé rud atá ar m’intinn, cibé rud atá i mo chroí,
ag labhairt mar chara amháin le cara eile.

Conclúid

Lán le láithreacht ghrámhar Dé,
Iarraim air beannacht a thabhairt dom agus mo chéimeanna a threorú
agus mé ag dul chun a chuid oibre a dhéanamh i mo shaol laethúil.

Áiméan