Środa 8 kwietnia
Obecność
Panie, Ty zawsze jesteś
i czekasz na mnie.
Obym nigdy nie był zbyt zajęty, by
znaleźć czas na przebywanie w Twojej obecności.
Wolność
Dziękuję Ci Boże za moją wolność.
Obym wykorzystał ten dar, by czynić, co w mojej mocy
dla tych, którzy są uciskani lub obciążeni.
Świadomość
Drogi Jezu, niech zawsze będę świadomy Twojej obecności,
Twojej mocy i Twojej Miłości,
przez wszystkie dni mojego życia.
Słowo Boże
Ewangelia wg św. Łukasza 24, 13-35 (BT)
13 Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. 14 Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. 15 Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. 16 Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. 17 On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. 18 A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało». 19 Zapytał ich: «Cóż takiego?» Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; 20 jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. 21 A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. 22 Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, 23 a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. 24 Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli».
25 Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! 26 Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» 27 I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.
28 Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. 29 Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać z nimi. 30 Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. 31 Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. 32 I mówili nawzajem do siebie: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»
33 W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, 34 którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». 35 Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Inspiracja
Zauważamy, jak miejsce i stan ducha, w którym Jezus znajduje dwóch uczniów, całkowicie różni się od miejsca i stanu ducha, do którego ich sprowadza. Prosimy Cię, Jezu, abyś także nas przeniósł do miejsca wypełnionego łaską.
Rozmowa
„Zostańcie tu i czuwajcie ze mną”.
To były Twoje słowa, Panie, skierowane do uczniów,
przed Twoją męka i śmiercią.
Wiem, Panie, że będziesz czuwał nade mną
przez wszystkie dni mojego życia.
Podsumowanie duchowe
Napełniony miłującą obecnością Boga,
proszę Go, aby mnie błogosławił i prowadził moje kroki,
gdy idę pełnić Jego dzieło w moim codziennym życiu.
Amen
Dziękujemy za dzisiejszą modlitwę ze Świętą Przestrzenią.
Obecność - Przewodnik
Co to jest?
Dążenie do tego żeby być obecnym, poprzez łączność z oddechem, ciałem, dźwiękami i wszystkim, co dzieje się w danej chwili, aby skupić się na czas modlitwy.
Praktyka:
Świadomość obecności Boga
Gdyby ktoś poprosił cię o wskazanie innego określenia „Boga”, mógłbyś użyć słowa „Obecność”, ponieważ tym właśnie jest Bóg. Kiedy Mojżesz zapytał Jahwe o jego imię, Jahwe odpowiedział: „Jestem, który jestem”, a to oznacza „Jestem obecny”. Bóg naprawdę mówi: „Będę przy tobie”. Bóg jest obecny we wszystkim, a szczególnie w nas. Imię Jezusa to Emmanuel, co oznacza „Bóg jest z nami”. Ewangelia Mateusza kończy się wspaniałym stwierdzeniem: A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
(z Finding God in All Things Briana Grogana SJ)
Ćwiczenie ciała
Usiądź na krześle, prosto, ale wygodnie, z podpartymi plecami. Rozluźnij ciało (nie garbiąc się), ze stopami na podłodze przed sobą i dłońmi spoczywającymi na udach lub złączonymi na kolanach.
Zamknij oczy lub skup wzrok na jakimś punkcie przed sobą. Teraz skup całą swoją uwagę na tym, co czujesz w swoim ciele. Możesz zacząć od stóp i przemieszczać się w górę, skupiając uwagę, może nawet tylko na kilka sekund, na dowolnej części ciała, którą możesz poczuć, przenosząc uwagę z jednej części ciała na drugą. Im dłużej możesz utrzymać uwagę na jednej części ciała, tym lepiej. Twoja uwaga skupia się na tym, co czujesz, a nie na myśleniu o tym co czujesz. Jeśli czujesz dyskomfort, swędzenie lub chcesz zmienić pozycję, po prostu zauważ ten dyskomfort, wiedz, że tak może być i nie ruszając się, kontynuuj skupianie uwagi na tym, co czujesz w ciele.
Umysł rzadko pozostawia nas w spokoju na dłuższą chwilę, byśmy mogli to robić, zaczyna domagać się uwagi poprzez komentarze i pytania: To strata cennego czasu. Co to ma wspólnego z modlitwą? Jaki to ma sens? Podejdź do tych pytań i komentarzy tak, jak do swędzenia – zauważ je bez osądzania, a następnie wróć do tego co czujesz w ciele.
Jeśli chcesz, możesz przejść do modlitwy słowami, powtarzając sobie zdanie św. Pawła: W Nim żyję, poruszam się i jestem.
(zaadaptowane z God of Surprises autorstwa Gerry’ego W Hughesa SJ)
Ćwiczenia oddechowe
Ćwiczenie to polega na skupieniu całej uwagi na fizycznych odczuciach wdechu i wydechu, bez celowej zmiany rytmu oddechu.
Skoncentruj się na odczuwaniu zimnego powietrza wchodzącego do nozdrzy i ciepłego powietrza podczas wydechu. Na początku możesz stać się samoświadomy swojego oddechu i stwierdzić, że staje się on nieregularny, ale z reguły to mija. Jeśli tak się nie stanie i poczujesz, że brakuje ci tchu, to znaczy, że to ćwiczenie nie jest obecnie dobre dla ciebie.
Większość ludzi zauważa, że podczas wykonywania tego ćwiczenia rytm ich oddechu zmienia się, oddech staje się głębszy i wolniejszy, a oni zaczynają odczuwać senność. Samo w sobie jest to bardzo dobre ćwiczenie relaksacyjne, ale jeśli chcesz użyć go aby się modlić, pozwól, aby wdech wyrażał wszystko, czego pragniesz w życiu, bez względu na to, jak niemożliwe może się to wydawać w praktyce, i pozwól, aby wydech wyrażał twoje oddanie wszystkiego Bogu, całego twojego życia z jego zmartwieniami, grzechami, winą i żalem.
Ważne jest, aby robić to bez samooceny, czy to aprobaty, czy dezaprobaty. Skupiaj uwagę na pragnieniu przekazania wszystkich swoich zmartwień, nie trzymaj ich, jakby były cenną własnością.
(zaadaptowane z God of Surprises autorstwa Gerry’ego W Hughesa SJ)
Ćwiczenie słuchania
Usiądź na krześle, wyprostowany, ale wygodny, z podpartymi plecami.
Teraz zwróć uwagę na dźwięki, które słyszysz, dźwięki odległe. Po prostu je usłysz, nawet nie próbuj ich nazywać….
Zwróć uwagę na cichsze dźwięki, a następnie dźwięki, które są bliżej. Po prostu słuchaj, uświadom je sobie….
I dźwięk własnego oddechu i bicia własnego serca, słaby, ale twój własny rytm życia….
I ciszę w twoim miejscu modlitwy, ciszę w tobie samym….
Słuchaj w ten sposób przez kilka minut.
(zaadaptowane z Praying in Lent autorstwa Donala Neary’ego SJ)
Freedom Guide
What is it?
This is about recognising the gift of free will given us by God, and offering this gift back to Him, so that we can align our will to that of God’s will for us, and to be open to His will during our prayer.
Practice:
Praying for freedom
This prayer helps us to put ourselves at God’s disposal. Saint Ignatius describes this 'Preparatory prayer’ as asking for 'the grace that all my intentions, actions and operations may be directed purely to the praise and service of the Divine Majesty.’ (The Spiritual Exercises, no. 46) You might try these words:
Lord, I so wish to prepare well for this time.
I so want to make all of me ready and attentive and available to you.
Please help me to clarify and purify my intentions.
I have so many contradictory desires.
I get preoccupied with things that don’t really matter or last.
I know that if I give you my heart,
whatever I do will follow my new heart.
In all that I am today, all that I try to do,
all my encounters, reflections – even the frustrations and failings
and especially in this time of prayer,
in all of this, may I place my life in your hands.
Lord, I am yours. Make of me what you will. Amen.
Przewodnik po świadomości
Do czego służy?
Jest to podobne do modlitwy rachunku sumienia, która jest częścią tradycji ignacjańskiej i polega na spojrzeniu wstecz na ostatnie 24 godziny, aby zobaczyć, gdzie Bóg działał w naszym życiu. Przyglądamy się momentom „pocieszenia”, w których odczuwaliśmy Bożą miłość, łaskę i miłosierdzie, a także momentom „strapienia”, w których mogliśmy nie doświadczać Bożej obecności lub odwróciliśmy się od Niego i od miłości w jakiś sposób, upadając w grzechu. Dziękujemy Bogu za to, co było dobre, i prosimy Jego miłosierdzie oraz przebaczenie za to, co było trudne lub za miejsca w których zawiedliśmy.
Ćwiczenie:
Wprowadzenie do przeglądu świadomości
Jeśli prawdą jest, że Bóg działa w każdym szczególe naszego życia, jak zaczynamy rozpoznawać Jego działanie i naszą reakcję?
Pod koniec dnia, zwłaszcza przed snem, umysł, bez żadnego świadomego wysiłku z naszej strony, ma tendencję do odtwarzania niektórych wydarzeń z dnia w tak żywy sposób, że jeśli dzień był szczególnie intensywny, możemy mieć trudności z zaśnięciem. Możemy odnajdować się w powtarzaniu kłótni, rozmyślając o błyskotliwych i złośliwych rzeczach, które moglibyśmy powiedzieć, gdybyśmy byli bardziej bystrzy i tak dalej.
Przegląd Świadomości opiera się na tej naturalnej tendencji umysłu. Może pomóc nam bardziej uświadamiać sobie obecnośc i działanie Boga w naszym codziennym życiu oraz być bardziej wrażliwymi na to, gdzie współpracujemy z Bożą łaską, a gdzie ją odrzucamy.
Jak przeprowadzić przegląd świadomości
Pozwól aby twój umysł przesunął się wstecz na ostatnie 24 godziny, powstrzymując się od wszelkiej samooceny, zarówno aprobaty, jak i dezaprobaty, zwracając uwagę i ciesząc się wyłącznie tymi momentami dnia, za które jesteś wdzięczny. Nawet najbardziej trudny dzień zawiera pewne dobre chwile, jeśli tylko poświęcimy trud, aby je dostrzec – może to być widok spadającej kropli deszczu lub fakt, że w ogóle mogę widzieć. Gdy ludzie podejmują to ćwiczenie, zwykle zaskakuję ich liczba i różnorodność dobrych chwil w ciągu dnia, które w innym przypadku szybko zostałyby zapomniane – może przyćmione przez bolesne doświadczenia dnia. Po przypomnieniu sobie wydarzeń, za które jesteś wdzięczny, dziękuj i chwal Boga za nie.
Po podziękowaniu, następnym krokiem jest przypomnienie sobie swoich wewnętrznych nastrojów i uczuć, zauważając, jeśli potrafisz, co do nich doprowadziło, ale ponownie powstrzymując się od wszelkiej samooceny. Bądź z Chrystusem, gdy przyglądasz się tym nastrojom i błagaj Go, aby pokazał Ci postawy, które się za nimi kryją. Ważne jest, nie analizowanie naszych doświadczeń, lecz kontemplowanie ich w obecności Chrystusa i pozwolenie Mu aby pokazał nam, gdzie pozwoliliśmy Mu działać w nas, a gdzie odmówiliśmy Mu wejścia. Dziękujemy Mu za chwile, w których „pozwoliliśmy Jego chwale przeniknąć” i prosimy o przebaczenie za te momenty, w których Mu odmówiliśmy. On nigdy nie odmawia przebaczenia. Zna naszą słabość znacznie lepiej niż my sami. Wystarczy że Mu ją ukażemy, a On może przemienić naszą słabość w siłę. Możemy zakończyć krótką modlitwą, która również spogląda w nadchodzący dzień i prosi o Bożą pomoc.
Modlitwa o przegląd świadomości
Panie, znasz mnie lepiej niż ja sam siebie znam. Twój Duch przenika każdą chwilę mojego życia. Dziękuję Ci za łaskę i miłość, które na mnie wylewasz. Dziękuję za Twoje stałe, delikatne zaproszenie abym pozwolił ci wejść do mojego życia. Przebacz mi za te chwile, w których odmawiałem tego zaproszenia i zamykałem się przed Tobą. Pomóż mi w nadchodzącym dniu rozpoznać Twoją obecność w moim życiu, otworzyć się na Ciebie, pozwolić Ci działać we mnie, ku Twojej większej chwale. Amen.
Scripture Guide
What is it?
This is where we read a passage of scripture, slowly and mindfully, and see what strikes us or catches our attention. How is God speaking to us through His Word? Below are some thoughts and exercises on how to do this.
Practice:
Listening to the Word
Read over the passage, slowly, several times and see if any word or phrase stands out for you, and stay with that phrase for as long as you like before turning your attention to any other.
The process is a bit like sucking a boiled sweet (for US readers, hard candy). Do not try to analyse the phrase, just as you would not normally break up a boiled sweet and subject it to chemical analysis before tasting it.
Often a phrase will catch the attention of our subconscious mind’s needs long before our conscious mind is aware of the reason for the attraction. That is why it is good to remain with the phrase for as long as possible without trying to analyse it.
I may find all sorts of distractions running through my mind, but some thoughts, far from being distractions, can become the substance of my prayer. It is as though the phrase of Scripture is a searchlight which plays upon my stream of consciousness, thoughts, memories, reflections, daydreams, hopes, ambitions, fears, and I pray out of the mixture of God’s Word and my inner thoughts and feelings.
Scripture as a Searchlight
The opening verse of the Bible, „Now the earth was a formless void, there was darkness over the deep and God’s spirit hovered over the water”, is describing a present state of affairs, not a past event, and when I pray from the Scriptures I am letting the Spirit of God hover over the chaos and darkness of my being.
When I allow the Word of God to hover over my preoccupations, then anything can happen, for he is the God of surprises. It is important that I do not hide my inner chaos from the Word of God or from myself. We are often so trained that we think it wrong to allow any negative feelings entry into our prayer, especially negative feelings about God. We have to learn to grow out of this training, expressing our feelings and thoughts freely before God and trusting that he is big enough to take our tantrums. There is no point in pretending before God, who knows us better than we know ourselves.
There is no thought, feeling or desire within you which cannot become the substance of your prayer in the light of God’s Word, when you know that God loves the chaos that is you and that his Spirit working in you can do infinitely more than you can think or imagine.
Dealing with Distractions
Trying to pray like this, it may well happen that the mind begins to fill with questions and apparent distractions. How do I know that I am not deceiving myself? How do I know these words are true, that God really does communicate himself through them? Do I really have faith in God? These are valid questions, but for now let them wait. When a child is frightened in the night, the mother goes and lifts the child and says, 'It’s all right,’ and the child gradually quietens. But if she has a prodigy on her hands who replies, 'But mother, what epistemological and metaphysical assumptions are you making in that statement and what empirical evidence can you adduce in support of your contention?’ then mother really has a problem in her arms. In prayer we are like that impossible child if we refuse to listen to God until he has measured up to whatever criteria we may care to lay down. We communicate with him first with our hearts. The heart is not mindless: it has reasons, deeper than we can see at first with our conscious minds.
Having left the questions aside for now, what do I do with all the other distractions which flood my mind? I may begin to wonder if I left the gas on, or remember an email I forgot to send. If it is urgent, like the gas, the safest thing is to go and check. With matters that can wait, perhaps jot them down for later. Anything else which comes to mind, far from being a distraction, can become the substance of my prayer.
Inspiration Guide
In this section we give you some thoughts and impressions on which to reflect, in order to help you dive more deeply into the scriptures, and apply them to your own life. These are the thoughts of individuals and so there may be some that speak to you and others that don’t, even some things you agree with and others you don’t. Feel free to take on board only that which you find helpful and simply let go of the rest. Sometimes a word or idea may challenge us, and we may like to bring this to prayer to see if the Lord is speaking to us in a new way, or wants us to learn or understand something new. We pray for open and receptive hearts and minds and try to leave our preconceptions behind as we enter into this „Sacred Space” with God.
Przewodnik rozmowy
Do czego służy?
Jest to część modlitwy, w której rozmawiamy z Jezusem (lub którąkolwiek Osobą Trójcy Świętej, z którą czujemy się najbardziej związani) o tym, co właśnie przeczytaliśmy w Piśmie Świętym lub czego doświadczamy w sobie, tak jak rozmawialibyśmy z bliskim przyjacielem. Często nazywa się to „szczerą rozmową serca z Panem”, a pomocne może być wyobrażenie sobie Jezusa stojącego lub siedzącego obok nas i przyjrzenie się Jego twarzy i wyobrażenie sobie ze patrzy na nas. Ważne jest, aby zarówno rozmawiać z Panem, jak i słuchać tego, co nam odpowiada. Jest to miejsce, do którego możemy przyjść takimi, jakimi jesteśmy, bez żadnej pozornej maski – możemy być całkowicie sobą przed naszym Bogiem, który nas kocha.
Ćwiczenie:
Rozmowa z Jezusem
Wyobraź sobie, że widzisz Jezusa siedzącego blisko ciebie. W ten sposób stawiasz swoją wyobraźnię w służbie wiary. Jezus nie jest tu dokładnie w taki sposób, jak go sobie wyobrażasz, ale z pewnością jest obecny, a twoja wyobraźnia pomaga ci to uświadomić. Teraz przemów do Jezusa…, jeśli nikogo nie ma w pobliżu, mów cicho na głos ….. Wsłuchaj się w to, co Jezus ci odpowiada albo co wyobrażasz sobie, że mówi …. Taka jest właśnie różnica między myśleniem a modlitwą. Kiedy myślimy, rozmawiamy sami ze sobą. Kiedy się modlimy, rozmawiamy z Bogiem.
Anthony de Mello SJ, Sadhana pages 78-79
Święty Ignacy nazywa tę rozmowę „kolokwium” i mówi:
Kolokwium odbywa się, właściwie mówiąc w sposób, w jaki jeden przyjaciel rozmawia z drugim lub sługa z kimś, kto ma władzę – raz prosząc o przysługę, raz wyznając jakieś przewinienie, raz opowiadając o swoich troskach i prosząc o radę w ich sprawie. …. W kolokwiach powinniśmy rozmawiać i błagać zgodnie z tematem; to znaczy zgodnie z tym, czy znajduje się w pokusie czy pocieszeniu, czy pragnę posiadać jedną czy drugą cnotę, albo przygotować się w taki czy inny sposób, czy też doświadczam smutku lub radości wobec sprawy, którą rozważam. I wreszcie powinienem prosić o to, czego najbardziej pragnę w odniesieniu do niektórych szczególnych spraw.
The Spiritual Exercises nos 54, 199
Przewodnik podsumowujący
To jest po prostu chwila, aby zakończyć ostatnią myślą lub modlitwą, może dziękczynieniem Bogu albo wyznaczeniem sobie intencji, gdy wracasz do codziennych zajęć i normalnego życia.