Ciúnas

Glac nóiméad chun fanacht socair agus muid ag tosú an tseisiúin seo:

Ag glacadh leis go bhfuil tú i d’aonar agus i do shuí agus in ann seasamh suas, déanaimis rud éigin leis an gcorp… má tá tú i spás poiblí nó lasmuigh, beidh micreaghluaiseachtaí, nó fiú é seo a shamhlú ag tarlú, ceart go leor… tosaigh trí sheasamh suas… lig do dhroim díriú agus anáil isteach… coinnigh ort ag análú mar is gnáth… Cén staidiúir a léiríonn an chaoi a bhfuil tú ag mothú inniu?… glac an staidiúir sin… lig do Dhia breathnú ort nó a bheith leat ar aon bhealach is mian le Dia… fan leis an fócas sin… cén chaoi a bhfuil Dia ag iarraidh ort do chorp a bhogadh?… lig dó sin tarlú… lig do Dhia breathnú ort beagán níos faide, agus tú ag bogadh ar bhealach a bhraitheann compordach agus nádúrtha duit… lig do Dhia grá a thabhairt duit sa ghluaiseacht sin… agus fill ar do chathaoir…

Scrioptúr

Eoin 11:17-19,38-44 BCN

Nuair a shroich Íosa an tuama, fuair sé amach go raibh Lazaras ceithre lá cheana féin sa tuama.
Anois bhí Béatáine in aice le Iarúsailéim, tuairim is dhá mhíle uaidh,
agus bhí mórán de na Giúdaigh tagtha chuig Marta agus Muire chun sólás a thabhairt dóibh faoina ndeartháir.
Ansin tháinig Íosa, agus é buartha arís, chuig an uaigh. Uaimh a bhí ann, agus cloch ina luí ina coinne.
Dúirt Íosa, “Tóg an chloch.” Dúirt Marta, deirfiúr an fhir mhairbh, leis, “A Thiarna, tá boladh bréan air cheana féin mar tá sé ceithre lá marbh.”
Dúirt Íosa léi, “Nach ndúirt mé leat, dá gcreidfeá, go bhfeicfeá glóir Dé?”
Mar sin thóg siad an chloch. Agus d’fhéach Íosa suas agus dúirt sé, “A Athair, gabhaim buíochas leat as éisteacht liom.
Bhí a fhios agam go n-éisteann tú liom i gcónaí, ach dúirt mé é seo ar mhaithe leis an slua atá ina sheasamh anseo, ionas go gcreidfidís gur chuir tú uaidh mé.”
Agus é sin ráite aige, ghlaodh sé le guth ard, “A Lazarus, tar amach!”
Tháinig an fear marbh amach, a lámha agus a chosa ceangailte le stiallacha éadaigh, agus a aghaidh fillte in éadach. Dúirt Íosa leo, “Scaoil é, agus lig dó imeacht.”

Machnamh

Agus muid ag taisteal tríd an gCarghas, druidimid linn le ham fhulaingt agus bhás Íosa, am a réamhfhógraítear leis na himeachtaí i mBéatáine atá taifeadta i léacht an lae inniu. Bhí Íosa agus a chairde ag taisteal i dtreo Iarúsailéim don fhéile Cáisc na nGiúdach, nuair a chuir teachtaire isteach ar a dturas ag tabhairt an scéil go raibh cara Íosa, Lazarus, go dona tinn. Tá moill aisteach idir an scéal seo a fháil agus teacht Íosa i mBéatáine – moill ina ndéanann sé gealltanas rúndiamhair nach mbeidh bás mar thoradh ar an ngalar seo ach go nochtfaidh sé glóir níos mó Dé. Ach nuair a shroicheann sé Béatáine, tá Lazarus marbh agus curtha cheana féin le ceithre lá.

Má dhéanann tú na Cleachtaí Spioradálta, tabharfaidh Inigo, do threoraí, cuireadh duit tamall a chaitheamh ‘sa tuama’. Beidh sé seo ina lá nó cúpla lá a chaithfidh tú go hiomlán folamh os comhair Dé agus toilteanach fanacht sa dorchadas. Bhí aithne ag Inigo ar an taithí seo ar an bhfolúntas ina shaol féin, agus fuair sé amach dó féin freisin go bhfásann rudaí nua sa dorchadas agus go bhfuil an tuama cosúil le criosailís, agus an cumas chun claochlaithe ina chroílár.

Trí ordú cumhachtach a d’eisigh Íosa a chuireann béim ar na himeachtaí ina dhiaidh sin: an chéad cheann do Mharta, deirfiúr Lazarus, an dara ceann do Lazarus féin, agus an tríú ceann do chách sa slua a bhí bailithe le chéile. An orduithe dúinn féin iad freisin inár saol féin?

Ar dtús, deir Íosa le Marta cráite ‘an chloch a bhaint’, rud a thugann réamhshampla ar an míorúilt a bhaineann le rolladh na cloiche a chlúdódh a uaigh féin cúpla lá ina dhiaidh sin. Déanann sí agóid. Is cosúil gur rud dodhéanta é a dhéanamh, ach seasann Íosa. Cad iad na clocha dochorraithe atá ag cur bac ar ár gcosán féin isteach sa todhchaí atáimid ag iarraidh a thógáil dúinn féin agus dár nDomhan agus dá créatúir uile?

Nuair a bhíonn an chloch bainte, glaonn Íosa ar Lazaras leis an ordú ‘Tar amach. An bhfuil Íosa ag glaoch orainn amach as tuama nó as braighdeanas éigin dár gcuid féin? Cad atá ag coinneáil pairilis istigh ionainn agus ag cur cosc orainn glacadh le lánúlacht na beatha atá á tairiscint ag Dia?

Agus ar deireadh, deir Íosa leis na daoine a bhí i láthair é a ‘scaoileadh’. Tá Lazaras fillte go docht i gclúdach. Mura saorfar ón gceangal seo é, níl sé ag dul áit ar bith. An bhfuil Dia ag iarraidh orainn cabhrú lena chéile a ‘scaoileadh’, cabhrú lena chéile i dtreo na saoirse atá uainn go léir? Ní féidir aon duine againn a shaoradh tríd ár n-iarrachtaí féin. Teastaíonn Dia uainn agus teastaíonn a chéile uainn.

Sa Ghearmáinis, is é an focal do ‘unbind’ ná ‘entbinden’, rud a thugann sraith breise brí don ordú seo. Ciallaíonn Entbinden, sa Ghearmáinis, breith a thabhairt den chuid is mó. Tá gá le mná cabhracha le haghaidh breithe. Beidh clúdach an bháis ina éadaí cuimilte don bheatha nua. An bhfuiltear ag iarraidh orainn a bheith mar mhná cabhracha dá chéile agus, go mall agus go pianmhar, lánúlacht na ndaoine a cruthaíodh sinn le bheith ag teacht chun breithe? An bhfuiltear ag iarraidh orainn breith a thabhairt do na daoine ‘is fearr’ ar phláinéid an Domhain?

Labhair le Dia

I gcás go leor daoine, bíonn an todhchaí blocaithe ag rud a bhfuil cuma chlocha dochorraithe orthu. Clocha ar nós bochtaineachta, dúshaothraithe, sclábhaíochta nua-aimseartha, claontacht, coimhlint armtha agus gach cineál éagóra a fhágann go ndéantar imeallú ar na daoine gan chumhacht agus gan ghlór. Is clocha móra iad seo. Ní féidir le haon duine againn iad a bhogadh inár neart féin, ach is féidir le gach duine againn ár neart féin a chur leis an iarracht. An tseachtain seo, machnaigh ar aon chlocha a fheiceann tú sa domhan mórthimpeall ort, agus fiafraigh díot féin an bhfuil aon rud is féidir leatsa a dhéanamh, in éineacht le daoine eile, chun tús a chur leo a bhogadh.

Smaoinigh ar aon chineál adhlactha nó coinneála ina bhfuil tú i do shaol féin. Cad atá ag cur bac ort sábháilteacht dhealraitheach do ‘thuama’ a fhágáil agus tús a chur le ré geal nua? Cad a d’fhéadfadh a bheith i gceist le hordú Íosa ‘teacht amach’ duitse go pearsanta?

Timpeall ort, tá beatha nua ag iarraidh teacht chun breithe, ach tá bean chabhrach ag teastáil uaithi chun an clúdach atá á srianadh a scaoileadh. An bhfuil duine éigin ann a bhfuil do chabhair ag teastáil uaidh chun é a scaoileadh? B’fhéidir cluas éisteachta chun cabhrú le duine a shaoradh ó eagla mhillteach, nó chun a nguth atá tostaithe ró-fhada agus nach bhfuil muinín aige as féin labhairt a thuilleadh a chloisteáil i ndáiríre. Cad is brí le hordú Íosa ‘scaoileadh’ duitse?

Déan nóta i do dhialann faoi do thaithí féin agus tú ‘curtha i do thuama’, b’fhéidir faoi na clocha a choinníonn tú i do thuama nó faoi do fhreagra ar an nglao ‘Tar amach’. Déan iarracht rud ar bith atá dod’ cheangal a chur in iúl i bhfocail nó i bpictiúir.

Sa Tríú Seachtain, nó céim dá Chleachtaí, tugann Inigo cuireadh dúinn taisteal le hÍosa trína fhulaingt agus a bhás. Tugann scéal Lazarus dúshlán dúinn a aithint cad atá an grá ag iarraidh orainn agus muid ag taisteal le chéile tríd an dorchadas. Ní chríochnaíonn breoiteacht Lazarus sa bhás. Is réamhtheachtaí é don saol nua. Go raibh an grásta againn an tseachtain seo muinín a bheith againn sa ghealltanas sin agus go dtabharfaí an misneach dúinn an turas seo a dhéanamh taobh le hÍosa agus taobh le chéile.