Kontemplacja – długie, pełne miłości spojrzenie na rzeczywistość

Wypatrujemy śladów Boga wszędzie wokół nas i staramy się odnaleźć boskie życie w samym sercu rzeczywistości. Ignacy nie pozostawił szczegółowych wskazówek dotyczących tego, ile czasu jego naśladowcy powinni poświęcać na modlitwę. Zamiast tego prosił, abyśmy zawsze mieli Boga przed oczami.
To właśnie jest kontemplacja w działaniu. Jest to trudne zadanie, ale wiemy, jak to jest wykonywać jakąś czynność – przyjemną czy nieprzyjemną – myśląc o kimś innym. Spotkałem migrantów pracujących w kopalniach diamentów w RPA. Wytrzymywali długie godziny w głębi ziemi, aby wysłać pieniądze do swoich rodzin
Kontemplację opisuje się jako „długie, pełne miłości spojrzenie na rzeczywistość”. Właśnie tak Bóg patrzy na nasz świat. Potem Bóg „przystępuje do działania” i interweniuje w naszej sprawie. W tym sensie Bóg jest „kontemplacyjny w działaniu”. Tak samo, oczywiście, jest z Jezusem. Modli się, pracuje, cierpi, ale zawsze w obecności swojego Ojca. Ma serce pełne rozeznania, dlatego może powiedzieć: „Zawsze czynię to, co Mu się podoba” (J 8, 29). Jako Jego towarzysze staramy się Go naśladować. To nie przypadek, że pierwsi jezuici chcieli być znani jako „towarzysze Jezusa”.

Brian Grogan SJ, Finding God in All Things