Pragniemy przynależeć

Słynny obraz przedstawia Samarytankę spoglądającą do studni i patrzącą na swoje własne odbicie oraz odbicie Jezusa. W głębi studni jej życia jest obecność Jezusa.
W głębi studni – w miłości, bólu, śmierci, decyzji, radości, znajdujemy Boga. Bóg jest blisko, gdy jesteśmy blisko nas samych, nawet we wstydzie i grzechu. Pragniemy sensu życia, potwierdzenia, że jesteśmy całkowicie kochani, wspólnoty i towarzystwa – a Bóg oferuje nam to wszystko.
To jest ofiara Boga – żywą wodą jest Duch Święty. Pragniemy przynależeć – uczniowie w tej przypowieści nie chcieli, aby Jezus rozmawiał z kobietą. Tak wiele religii tamtych czasów dzieliło ludzi. W głębinach studni wszyscy jesteśmy równi.
W studni znajdujemy miłosierdzie Boga. Kiedy wypływamy na głębię modlitwy i samych siebie, jesteśmy otwarci na miłosierdzie. Możemy stawiać warunki Bożemu miłosierdziu – nazywając nasze grzechy lub wyliczając je. Na dnie studni znajduje się woda miłosierdzia.

Donal Neary SJ, Gospel Reflections for Sundays of Year A