Ewangelia wg św. Łukasza 4, 14-22 (BT)

14 Potem powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. 15 On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.

16 Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. 17 Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane:

18 Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, 19 abym obwoływał rok łaski od Pana.

20 Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. 21 Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli». 22 A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: «Czy nie jest to syn Józefa?»


Refleksja on Ewangelia wg św. Łukasza 4, 14-22 (BT)

Inspiracja - 2026-01-10 Codzienna Modlitwa

Mamy grupę modlitewną Zoom w naszej parafii i ostatnio, co jest najbardziej niezwykłe, każdy członek grupy, z wyjątkiem jednego, wybrał: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. Myślę, że przemówiłeś bardzo bezpośrednio do tych, którzy byli przed tobą. Wielu z nas czuje, że mówisz te słowa również bezpośrednio do nas. „Zostałem posłany… aby przynieść dobrą nowinę… i uwolnić uciśnionych”. Czy to właśnie te słowa chcesz, abym usłyszał, Panie?