Ewangelia wg św. Mateusza 23, 1-12 (BT)

1 Wówczas przemówił Jezus do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: 2 «Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. 3 Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. 4 Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. 5 Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. 6 Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. 7 Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. 8 Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. 9 Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. 10 Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. 11 Największy z was niech będzie waszym sługą. 12 Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.


Refleksja on Ewangelia wg św. Mateusza 23, 1-12 (BT)

Inspiracja - 2026-08-22 Codzienna Modlitwa

Kiedy uczniowie i zwolennicy rozchodzili się po niektórych spotkaniach z Jezusem, na pewno prowadzili fascynujące rozmowy w drodze do domu. Wyobrażam sobie, jak wracam do domu po dzisiejszym spotkaniu z Chrystusem i próbuję sobie wyobrazić, co osoby, które są ze mną, powiedzą o tym przemówieniu, i co ważniejsze – co ja im powiem o tym, jak na mnie wpłynęło.