Ewangelia wg św. Mateusza 28, 1-10 (BT)

1 Po upływie szabatu, o świcie pierwszego dnia tygodnia przyszła Maria Magdalena i druga Maria obejrzeć grób. 2 A oto powstało wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba, podszedł, odsunął kamień i usiadł na nim. 3 Postać jego jaśniała jak błyskawica, a szaty jego były białe jak śnieg. 4 Ze strachu przed nim zadrżeli strażnicy i stali się jakby umarli. 5 Anioł zaś przemówił do niewiast: «Wy się nie bójcie! Gdyż wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. 6 Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał. 7 A idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom: Powstał z martwych i oto udaje się przed wami do Galilei. Tam Go ujrzycie. Oto, co wam powiedziałem». 8 Pośpiesznie więc oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i biegły oznajmić to Jego uczniom. 9 A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. 10 A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą».


Refleksja on Ewangelia wg św. Mateusza 28, 1-10 (BT)

Inspiracja - 2026-04-04 Codzienna Modlitwa

W tych dniach w różnych opisach męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa można zauważyć, że mężczyźni wydają się odgrywać znaczącą rolę podczas procesu, śmierci i ukrzyżowania, podczas gdy kobiety pojawiają się w historii znacznie częściej, gdy zaczyna się zmartwychwstanie. Mężczyźni nie wychodzą z tego jak rycerze w lśniącej zbroi. Z reguły, gdy pojawiały się problemy, wszyscy uciekali, podczas gdy kobiety dawały swoim sercom przemawiać za siebie. Okazało się, że to one są w stanie dać życie tym, którzy są wokół nich.