Ewangelia wg św. Mateusza 28, 8-15 (BT)

8 Pośpiesznie więc oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i biegły oznajmić to Jego uczniom. 9 A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. 10 A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą».

11 Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. 12 Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy 13 i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali. 14 A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu». 15 Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami i trwa aż do dnia dzisiejszego.


Refleksja on Ewangelia wg św. Mateusza 28, 8-15 (BT)

Inspiracja - 2026-04-06 Codzienna Modlitwa

Opowieść o tym, że Jezusowi przydarzyło się coś cudownego, szybko zaczyna krążyć po Jerozolimie. Pierwsza część czytania żywo to opisuje. Możesz albo solidaryzować się z tymi, którzy wychwalają tę wiadomość, albo być może bardziej uderzy cię zupełnie inna reakcja, jaką wykazują inni, słysząc te same wieści. Zadziwiające, jak dwie takie frakcje mogą dojść do tak przeciwstawnych wniosków.