J 12, 24-36 (BT)

24 Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. 25 Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. 26 A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec.

2727 Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Nie, właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. 2828 Ojcze, wsław Twoje imię!». Wtem rozległ się głos z nieba: «Już wsławiłem i jeszcze wsławię». 2929 Tłum stojący [to] usłyszał i mówił: «Zagrzmiało!» Inni mówili: «Anioł przemówił do Niego». 3030 Na to rzekł Jezus: «Głos ten rozległ się nie ze względu na Mnie, ale ze względu na was. 3131 Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony. 3232 A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie». 3333 To powiedział zaznaczając, jaką śmiercią miał umrzeć. 3434 Na to tłum Mu odpowiedział: «Myśmy się dowiedzieli z Prawa, że Mesjasz ma trwać na wieki. Jakżeż Ty możesz mówić, że potrzeba wywyższyć Syna Człowieczego? Któż to jest ten Syn Człowieczy?» 3535 Odpowiedział im więc Jezus: «Jeszcze przez krótki czas przebywa wśród was światłość. Chodźcie, dopóki macie światłość, aby was ciemność nie ogarnęła. A kto chodzi w ciemności, nie wie, dokąd idzie. 36 Dopóki światłość macie, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości».

To powiedział Jezus i odszedł, i ukrył się przed nimi.


Refleksja on J 12, 24-36 (BT)

Inspiracja - 2026-08-10 Codzienna Modlitwa

W naturze roślinność obumiera, by umożliwić nowy wzrost. Aby zrealizować swój potencjał, trzeba z czegoś zrezygnować. Obyśmy potrafili odpuścić sobie różne sprawy, tak aby Twoje dary mogły rozkwitnąć i znaleźć nowe możliwości rozwoju.