Łk 10, 1-9

1 Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. 2 Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. 3 Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. 4 Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! 5 Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! 6 Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. 7 W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. 8 Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; 9 uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże. ,


Refleksja on Łk 10, 1-9

Inspiracja - 2026-06-13 Codzienna Modlitwa

W dzisiejszym życiu parafii i parafian nieustannie dostrzegamy dobroć ludzi, którzy są wolontariuszami i oferują swoje usługi innym. Papież Franciszek nieustannie mówi nam, abyśmy spoglądali w kierunku marginesów – abyśmy byli, że tak powiem, outriderami – pierwszymi, którzy dostrzegają, co należy zrobić, nie zwlekając z hojnością i wielkim sercem. Wszyscy mamy dary i talenty, choć bardzo różnego rodzaju, więc prosimy Pana Żniwa, aby posłał niektórych swoich wyznawców do udziału w misji.