Łk 8, 4-15 (BT)
4 Gdy zebrał się wielki tłum i z miast przychodzili do Niego; rzekł w przypowieściach: 5 «Siewca wyszedł siać ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki powietrzne wydziobały je. 6 Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. 7 Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. 8 Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny». Przy tych słowach wołał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»
9 Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. 10 On rzekł: «Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach,
aby patrząc nie widzieli i słuchając nie rozumieli.
1111 Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. 1212 Tymi na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. 1313 Na skałę pada u tych, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. 1414 To, co padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą i przez troski, bogactwa i przyjemności życia bywają zagłuszeni i nie wydają owocu. 15 W końcu ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą wytrwałość.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Refleksja on Łk 8, 4-15 (BT)
Inspiracja - 2026-09-19 Codzienna Modlitwa
W pewnym sensie ta przypowieść przemawia do różnych ludzi na różne sposoby, a być może także w różnych momentach ich życia. Dzisiaj muszę wziąć pod uwagę, że wiele z tego, co próbuję osiągnąć, nie przyniesie pożądanych rezultatów, ale muszę też pamiętać, że „najlepsze jest wrogiem dobrego” i że niektóre z tych przedsięwzięć znajdą miejsce na żyznej glebie.