Łk 9, 57-62 (BT)
57 A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz!» 58 Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki powietrzne – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć».
59 Do innego rzekł: «Pójdź za Mną!» Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca!» 60 Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże!»
61 Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu!» 62 Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego»19.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Refleksja on Łk 9, 57-62 (BT)
Inspiracja - 2026-09-30 Codzienna Modlitwa
Tak jak Jezus musiał zebrać się na odwagę, by wyruszyć w drogę wytyczoną dla niego przez Ojca, tak i my musimy być zdecydowani, przyjmując zaproszenie Pana. Wszyscy trzej, których spotyka na drodze, wahają się przed podjęciem tego wyzwania. Nasza odpowiedź na Boże wezwanie często wymaga niewielkiego bodźca, byśmy mogli ruszyć z miejsca. Jak mogę sobie pomóc w rozpoczęciu tej drogi?