Mk 12, 38-44
38 I nauczając dalej mówił: «Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, 39 pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. 40 Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok».
41 Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. 42 Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. 43 Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. 44 Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie».
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Refleksja on Mk 12, 38-44
Inspiracja - 2026-06-06 Codzienna Modlitwa
Opis uczonych w Piśmie, którzy cenili sobie status i wygląd, podczas gdy ogołacali domy wdów, odbija się echem w tym, co dzieje się w naszym dzisiejszym świecie. Powiedziano nam, że ich motywacja przyniesie im większe potępienie.
Długie modlitwy i charytatywne darowizny dużych sum pieniędzy do skarbca, które były motywowane własnym interesem, mają niewielką wartość w porównaniu z ofiarą ubogiej wdowy, jej dwiema małymi miedzianymi monetami. Warto modlić się o łaskę uświadomienia sobie motywacji własnych działań charytatywnych.