Перамена сэрца

Невыпадкова мы сустракаем Яна Хрысціцеля і яго складанае пасланне падчас Адвэнту. Ягоны заклік да пакаяння, магчыма, нас не натхняе, бо мы знаходзімся ў больш узнёслым настроі, але «пакаяцца» літаральна азначае «павярнуцца» або «вярнуцца назад» (metanoia). Гаворка не пра тое, што мы абцяжарваем сябе пачуццём віны; хутчэй, гэта заклік перамяніцца, адвярнуцца ад таго, што не дадае нам жыцця, і прапанова прыняць тое, што дапамагае нам жыць паўнавартасна і больш ураўнаважана. Такім чынам мы ствараем прастору для прыняцця ласкі і любові Хрыста на Божае Нараджэнне. Мы зноў усведамляем Яго любячую прысутнасць у сэрцы і ў свеце вакол нас. Вось што вызваляе і дапамагае прысвяціць сябе любові і нараджэнню Бога ў нашых сэрцах. Тое, як мы рыхтуемся цягам гэтых тыдняў, мае важнае значэнне і можа прынесці шмат благаслаўленняў. Сёння Ян запрашае сваіх сучаснікаў і нас да перамены сэрца.

Tríona Doherty and Jane Mellett, The Deep End: A Journey with the Gospels in the Year of Matthew