Лк 11:5-13
5І сказаў ім: «Хтосьці з вас, маючы сябра, пойдзе да яго апоўначы і скажа яму: “Дружа, пазыч мне тры хлябы, 6бо сябар мой з дарогі зайшоў да мяне, і я не маю чаго даць яму”. 7А той знутры скажа яму ў адказ: “Не турбуй мяне, дзверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае ў ложку са мною. Не магу ўстаць і даць табе”. 8Кажу вам: калі ён не ўстане і не дасць яму праз тое, што той сябра ягоны, то праз настойлівасць ягоную ўстане і дасць яму, колькі патрабуе.
9І Я вам кажу: прасіце, і будзе дадзена вам; шукайце, і знойдзеце; стукайце, і адчыняць вам. 10Бо кожны, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і хто стукае, таму будзе адчынена. 11Калі ў кагосьці з вас, бацькі, сын папросіць рыбы, ці той дасць яму замест рыбы змяю? 12Або, калі папросіць яйка, дасць яму скарпіёна? 13Калі ж вы, будучы дрэннымі, умееце даваць добрыя дары дзецям вашым, тым больш Айцец Нябесны дасць Духа Святога тым, хто просіць у Яго».
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Разважанні on Лк 11:5-13
Разважанне да Божага слова - 2026-10-08 Штодзённая малітва
У маёй маці была цудоўная звычка на выпадак, калі яна мела патрэбу ў пазітыўным вырашэнні нейкай праблемы. Не ведаю, як ёй гэта ўдавалася, але я добра ведаў гэты сцэнарый: яна прыходзіла і прасіла, каб я перадаў яе інтэнцыю ў правільную “інстанцыю”. Чамусьці яна думала, што я магу ведаць нейкае сакрэтнае слова, якое дапаможа атрымаць згоду на яе просьбу. Праз некаторы час яна вярталася, каб пацвердзіць, што справа вырашана станоўча, і нагадвала мне пайсці падзякаваць за гэта. Думаю, яна хацела ўпэўніцца, што мае крэдыт даверу ў нябесных інстанцыях.