Лк 6:32-38
32Калі любіце тых, хто любіць вас, якая вам за гэта падзяка? Бо грэшнікі таксама любяць тых, хто іх любіць. 33Калі чыніце дабро тым, хто вам чыніць дабро, якая вам за тое падзяка? І грэшнікі робяць тое самае. 34Калі пазычаеце тым, ад каго спадзяецеся атрымаць назад, якая вам за тое падзяка? Бо і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб атрымаць столькі ж. 35Але вы любіце ворагаў вашых, рабіце дабро і пазычайце, не чакаючы нічога ўзамен, а ўзнагарода вашая будзе вялікая, і будзеце вы сынамі Найвышэйшага, бо Ён ласкавы да няўдзячных і да злых. 36Будзьце міласэрнымі, як і Айцец ваш міласэрны.
37Не судзіце, і не будуць судзіць вас; не асуджайце, і не будуць асуджаць вас; прабачайце, і прабачаць вам. 38Давайце, і будзе дадзена вам: меру добрую, уціснутую, утрэсеную і з верхам адсыплюць вам у падол ваш. Бо якой мераю мераеце, такой і вам будзе адмерана».
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Разважанні on Лк 6:32-38
Разважанне да Божага слова - 2025-02-01 Штодзённая малітва
Які патрабавальны Езус у першай частцы гэтага ўрыўка! Маё сэрца мае павялічвацца, пакуль не стане такім шырокім, як сэрца самога Езуса. Калі я хрысціянін, то не павінен нікога лічыць ворагам. Але, гледзячы на Бога, павінен мець у сэрцы месца для ўсіх. Шчыра малюся аб гэтай ласцы, якая выходзіць далёка за межы маіх чалавечых магчымасцяў.
Але які міласэрны Езус у другой частцы Евангелля! Паколькі Бог ніколі не залічвае мне грахі, каб асудзіць мяне, я не павінен залічваць правіны іншых. Мне не трэба турбавацца аб сваіх грахах і памылках, калі я дарую тым, хто мяне крыўдзіць.