Ян 12:24-36

²⁴Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі пшанічнае зерне, упаўшы ў зямлю, не памрэ, то застанецца адно, а калі памрэ, то прынясе багаты плён. ²⁵Хто любіць жыццё сваё, загубіць яго, а той, хто ненавідзіць жыццё сваё на гэтым свеце, захавае яго для вечнага жыцця. ²⁶Калі хто служыць Мне, няхай ідзе Маім шляхам; і дзе Я, там будзе і слуга Мой. І хто Мне служыць, таго ўшануе Айцец Мой.

²⁷Цяпер усхвалявана душа Мая; і што Мне сказаць? Ойча, захавай Мяне ад гэтай гадзіны. Але ж дзеля гэтай гадзіны Я і прыйшоў. ²⁸Ойча, услаў імя сваё!» І пачуўся з неба голас: «Уславіў і ўслаўлю зноў!» ²⁹ Натоўп жа, які стаяў і чуў гэта, казаў: «Гэта гром». Іншыя казалі: «Анёл гаварыў з Ім». ³⁰Адказваючы, Езус сказаў: «Не дзеля Мяне быў гэты голас, але дзеля вас. ³¹Цяпер адбываецца суд над гэтым светам; цяпер князь гэтага свету будзе выкінуты вон. ³²І Я, калі буду ўзняты над зямлёю, усіх прыцягну да сябе».³³Казаў жа Ён гэта, прадказваючы, якою смерцю меў памерці. ³⁴Натоўп спытаўся ў Яго: «Мы чулі з Закону, што Месія трывае навекі. Дык чаму Ты кажаш, што павінен быць узвышаны Сын Чалавечы? Хто гэты Сын Чалавечы?» ³⁵Тады Езус сказаў ім: «Яшчэ нядоўга будзе святло сярод вас. Хадзіце, пакуль маеце святло, каб цемра не агарнула вас. А хто ходзіць у цемры, не ведае, куды ідзе. ³⁶Пакуль маеце святло, верце ў святло, каб стаць дзецьмі святла».

Сказаўшы гэта, Езус адышоў і ўкрыўся ад іх.

“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”