Contemplatie – een lange, liefdevolle blik op de werkelijkheid

Wij letten op tekenen van God overal om ons heen en proberen het goddelijke leven te ontdekken in het hart van de werkelijkheid. Ignatius van Loyola liet geen gedetailleerde regels achter over hoeveel gebed zijn volgelingen moesten verrichten. In plaats daarvan vroeg hij dat wij God altijd voor ogen zouden houden. Dat is contemplatie in actie. Het is een hoge roeping, maar wij weten hoe het is om iets te doen – aangenaam of onaangenaam – terwijl iemand anders voortdurend in onze gedachten aanwezig is. Ik ontmoette migranten die werkten in de diamantmijnen van Zuid-Afrika. Zij verdroegen lange uren diep onder de aarde om geld naar huis te kunnen sturen naar hun families.
Contemplatie is omschreven als “een lange, liefdevolle blik op de werkelijkheid”. Zo kijkt God naar onze wereld. Vervolgens komt God “in beweging” en grijpt Hij in ten gunste van ons. In die zin is God dé “contemplatief in actie”. Dat geldt natuurlijk ook voor Jezus. Hij bidt, Hij werkt, Hij lijdt, maar altijd in de aanwezigheid van zijn Vader. Hij heeft een onderscheidend hart, daarom kan Hij zeggen: “Ik doe altijd wat Hem behaagt” (Joh. 8,29). Als zijn metgezellen proberen wij Hem na te volgen. Het is geen toeval dat de eerste jezuïeten bekend wilden staan als “gezellen van Jezus”.

Brian Grogan SJ, Finding God in All Things