Iets ‘oppakken’ tijdens de veertigdagentijd

‘Wat geef je op tijdens de veertigdagentijd?’ – Snoep! – Kinderachtig? – Natuurlijk. Maar als kind was veertig dagen zonder snoep een serieuze verplichting. Sint-Patrick’s Day was het enige lichtpuntje in een schijnbaar eindeloze reis van zoete ontberingen.

Maar de veertigdagentijd houdt zoveel meer in. Het kind in ons mag dan snoep opgeven, maar onze gelovige ik wordt geroepen naar een plaats van bezinning en inkeer, waar we de balans opmaken en accepteren wat we vinden. We worden uitgenodigd in een voorraadkamer waaruit het oude en het nieuwe tevoorschijn komen, herinneringen aan meer gelovige en onschuldige dagen, toen naar de kerk gaan en zich laten zegenen vanzelfsprekend waren.

Is er naast ‘opgeven’ in de veertigdagentijd ook plaats voor ‘oppakken’? Een positievere kijk op de dingen? Wat vaker naar de zondagsmis gaan? Is er op de reis door de veertig dagen ruimte voor sociale rechtvaardigheid, outreach, liefdadigheid, vrijwilligerswerk? Ruimte om een verschil te maken in het leven van anderen? Wellicht dat, als we wat vaker vergeven, veel liefhebben, meer delen, oprecht bidden, betrokken zijn, we zullen ontdekken dat, in plaats van het opgeven van zoetigheid, een spirituele zoetheid, een waar gevoel van welzijn, ons zal omhullen.

Vincent Sherlock, The Sacred Heart Messenger, februari 2023