Ongeordende gehechtheden

Wat Ignatius van Loyola ongeordende gehechtheden noemt, kan de overhand op ons krijgen – trots, hebzucht, angst, perfectionisme, de onverzadigbare honger naar onmiddellijke bevestiging die door sociale media wordt opgewekt, overprikkeling, de verwachting dat we 24/7 beschikbaar zijn, het niet beseffen dat wij rentmeesters van de schepping zijn en niet de eigenaar ervan, de obsessie met prestige en status, het “ik heb meer dan jij”-syndroom en al die andere verleidingen die ons wegtrekken van God, van onszelf en van anderen, en ons achterlaten in een toestand van emotionele onrust, opwinding en uitputting.
Mijn waarde als persoon wordt niet bepaald door wat ik heb. Mijn materiële bezittingen, mijn academische prestaties, mijn successen, mijn inkomen en mijn banksaldo bepalen niet mijn waarde als een onschatbare en unieke menselijke persoon. Mijn waarde wordt niet bepaald door wat zich buiten mij bevindt. De kwade geest, de vijand van mijn menselijke natuur, wil mij doen geloven dat dit wel zo is. Ik ben oneindig veel rijker dan dat. Het is zo gemakkelijk om verstrikt te raken in wat we denken nodig te hebben en te verlangen, maar bij het heldere daglicht zien we de illusies voor wat ze zijn. Solidariteit met elkaar, in plaats van competitie met elkaar, is Gods visie op waar het leven om draait.

Jim Maher SJ, Pathways to a Decision with Ignatius of Loyola