Ons leven heeft misschien bijsturing nodig

Enige tijd geleden, tijdens een vakantieweekend in Londen, ging ik naar een van mijn favoriete kerken daar, St Martin-in-the-Fields. De voorbije jaren had die plek mij vaak een stille, gebedsvolle ruimte geboden om mijn vakantie te beginnen. Die ochtend, toen ik de kerk binnenging, besefte ik dat het geen erg stille ervaring zou worden. Vooraan in de kerk stond een grote vleugelpiano. Er zat — of beter gezegd, knielde — een pianostemmer achter. Hij was aan het werk en sloeg telkens opnieuw dezelfde noot aan, terwijl hij de toonhoogte heel fijn bijstelde door… tja, ik weet niet precies hoe hij zijn magie verrichtte!

Ik ging zitten, sloot mijn ogen en probeerde te bidden. Maar de noten bleven maar komen. Het lukte me moeilijk om ze te negeren ten gunste van mijn gebed.

Na een tijdje merkte ik dat ik me liet meeslepen door de klanken en door de

kleine veranderingen in toonhoogte die ik net kon onderscheiden. De te hoge noten werden lager gestemd.

De te lage gingen omhoog. Het werd voor mij een manier om te bidden.

In dat gebed werd het me duidelijk dat er veel manieren zijn waarop we in ons leven een beetje ontstemd kunnen zijn.

Er zijn gebieden die “te laag” staan, waar we ons neerslachtig, verdrietig, futloos of energieloos voelen. Er zijn ook gebieden in ons leven waar we “te hoog” staan, scherp of prikkelbaar, zowel tegenover onszelf als tegenover anderen. Zo kunnen we uit balans zijn met onszelf en met anderen. Misschien hebben we een herstemming nodig, zodat we in harmonie kunnen leven met onszelf, met anderen en met Gods plan voor ons. God wil, door het gebed, met ons in verbinding treden.
Brendan McManus SJ and Jim Deeds, Emerging from the Mess