Johannes 20, 1-9

1Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen – het was nog donker – bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold. 22Zij liep snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling en zei tot hen: “Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.” 33Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf. 4Ze liepen samen vlug voort, maar die andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan. 5Vooroverbukkend zag hij de zwachtels liggen maar hij ging niet naar binnen. 6Simon Petrus die hem volgde kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen, 7maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats. 8Toen ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen naar binnen; hij zag en geloofde 9want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.


Reflectie on Johannes 20, 1-9

Inspiratie - 2026-04-05 Dagelijks Gebed

Op deze vreemde dageraad bidden we in een duisternis die buiten de tijd staat, zoals die van astronauten die in de ruimte rondcirkelen: voorbij zonsondergangen en zonsopgangen, terwijl we het begin en het einde van onze dagen zien. We kijken terug naar die adembenemende ochtend waarop de apostelen de heilige vrouwen van het graf zagen terugkeren met een verhaal over engelen. Een bloedeloos lijk, doorboord door een speer, was weer tot leven gekomen met een mysterieus nieuw leven. Jezus had zijn belofte gehouden. De dood, onze oudste vijand, was overwonnen.

Toen Jezus Lazarus opwekte, moest Lazarus uit zijn lijkdoeken worden bevrijd. De lijkdoeken van Jezus liggen opgerold opzij, een teken van zijn heerschappij over de dood. Ik sta in de deuropening naast de ingang en kijk in dat lege graf. Begrijp ik het verschil tussen deze opstanding en die van Lazarus?