Lucas 4, 24-30
24Toen Jezus in Nazaret kwam, zei hij tot het volk in de synagoge: “Voorwaar, Ik zeg u: geen profeet wordt aanvaard in zijn eigen vaderstad. 2525En het is waar wat Ik u zeg: in de tijd van Elia immers, toen de hemel drie jaar en zes maanden gesloten bleef en een grote hongersnood uitbrak over het hele land, 26waren er veel weduwen in Israël; toch werd Elia tot niemand van haar gezonden dan tot een weduwe te Sarepta, in het gebied van Sidon. 27En in de tijd van de profeet Elisa waren er vele melaatsen in Israël; toch werd niemand van hen gereinigd, behalve de Syriër Naäman.” 28Toen ze dit hoorden, werden allen die in de synagoge waren woedend. 29Ze sprongen overeind, joegen Hem de stad uit en dreven Hem voort tot aan de steile rand van de berg waarop hun stad gebouwd was, om Hem daar in de afgrond te storten. 30Maar Hij ging midden tussen hen door en vertrok.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Reflectie on Lucas 4, 24-30
Inspiratie - 2026-03-09 Dagelijks Gebed
Was het publiek dat we in het evangelie van vandaag ontmoeten bijzonder verontwaardigd omdat ze konden zien dat Jezus zich net zozeer bekommerde om de vijanden van Israël als om de Joden zelf? We weten allemaal dat het niet verstandig is om al te mild te spreken over vijanden, vooral niet in oorlogstijd. Maar u heeft ons geleerd, Heer, dat de Vader geen partij kiest en ons de Heilige Geest gezonden heeft, zodat we de kracht zouden ontvangen om onze beste kant te laten zien, niet alleen aan onze vrienden, maar ook aan hen die minder dicht bij ons staan.