Lucas 7, 11-17
11In die tijd begaf Jezus zich naar een stad die Naïn heette; zijn leerlingen en een grote groep mensen gingen met Hem mee. 12 Hij was juist in de nabijheid van de stadspoort gekomen toen daar een dode werd uitgedragen, de enige zoon van zijn moeder, die weduwe was. Een groot aantal mensen uit de stad vergezelde haar. 13Toen de Heer haar zag gevoelde Hij medelijden met haar en sprak: “Schrei maar niet.” 14Daarop trad Hij op de lijkbaar toe en raakte die aan. De dragers bleven staan en Hij sprak: “Jongeling, Ik zeg je: sta op!” 15De dode kwam overeind zitten en begon te spreken en Jezus gaf hem aan zijn moeder terug. 16Allen werden door ontzag bevangen en zij verheerlijkten God en zeiden: “Een groot profeet is onder ons opgestaan,” en: “God heeft genadig neergezien op zijn volk.” 17En dit verhaal over Hem deed de ronde door heel het Joodse land en de wijde omtrek.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Reflectie on Lucas 7, 11-17
Inspiratie - 2025-11-02 Dagelijks Gebed
Zonder dat iemand Hem daarom vraagt, wordt Jezus vervuld van medeleven met de rouwende weduwe en zegt Hij tegen haar: ‘Huil niet.’ Vervolgens geeft Hij haar haar zoon terug. Dit is Degene die ‘zachtmoedig en nederig van hart’ is. Jezus Christus kent tot in de kleinste details de omstandigheden van ons leven en Hij is daarin aan het werk voor ons welzijn. Laten we onze eigen zorgen met Hem delen, in vertrouwen op zijn diepe mededogen en liefde voor ons.