Lucas 9, 11b-17
11Jezus sprak tot de menigte over het Rijk Gods; en wie genezing nodig hadden genas Hij.
12Toen de dag ten einde begon te lopen kwamen de twaalf naar Hem toe en zeiden: “Stuur de mensen weg; dan kunnen ze naar de dorpen en gehuchten in de omtrek gaan om daar onderdak te vinden, want hier zijn we op een eenzame plek.” 13Maar Hij antwoordde: “Geeft gij hun maar te eten”. “Wij hebben niet meer dan vijf broden en twee vissen, zeiden ze; of we zouden voor al dat volk eten moeten gaan kopen.” 14Er waren naar schatting wel vijfduizend mannen. Hij gelastte nu zijn leerlingen: “Laat ze gaan zitten in groepen van ongeveer vijftig.” 15Dat deden ze en ze lieten allen plaats nemen. 16Daarop nam Hij de vijf broden en de twee vissen, sloeg de ogen ten hemel, sprak er de zegen over uit, brak ze en gaf ze aan zijn leerlingen om ze aan de menigte voor te zetten. 17Allen aten tot ze verzadigd waren en wat zij overhielden haalde men op, twaalf korven met brokken.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Reflectie on Lucas 9, 11b-17
Inspiratie - 2025-06-22 Dagelijks Gebed
Als Jezus de vijfduizend voedt op deze afgelegen plek, dan worden we herinnerd aan hoe God zijn volk voedde met manna in de woestijn. Dit feest van Corpus Christi spreekt ons ook over het veel grotere wonder waarbij Jezus zijn eigen lichaam en bloed aan ons heeft gegeven, al meer dan tweeduizend jaar lang. De heilige Ignatius spoort ons aan om ‘altijd met diepe genegenheid na te denken over hoe de Heer zich aan ons wil geven’.
Een geschenk dat niet wordt ontvangen en verwelkomd, verliest de kracht om ons dichter bij de gever te brengen. Ontvangen we onze Heer met warmte en dankbaarheid bij het heilige offer van de Mis?