Marcus 6, 30-34
30De apostelen voegden zich bij Jezus en brachten Hem verslag uit over alles wat zij gedaan en onderwezen hadden. 31Daarop sprak Hij tot hen: “Komt nu eens zelf mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en rust daar wat uit.” Want wegens de talrijke gaande en komende mensen hadden zij zelfs geen tijd om te eten. 32Zij vertrokken dus in de boot naar een eenzame plaats om alleen te zijn. 33Maar velen zagen hen gaan en begrepen waar Hij heenging; uit al de steden kwamen mensen te voet daarheen en ze waren er nog eerder dan zij. 34Toen Jezus aan land ging zag Hij dan ook een grote menigte. Hij voelde medelijden met hen, want zij waren als schapen zonder herder; en Hij begon uitvoerig te onderrichten.
“Copyright © 2021 National Council of Churches of Christ in the United States of America. Used by permission. All rights reserved worldwide.”
Reflectie on Marcus 6, 30-34
Inspiratie - 2026-02-07 Dagelijks Gebed
De apostelen hadden de bevestiging nodig dat ze hun werk goed deden. Ook wij zoeken vaak naar, en geloven dat we de behoefte hebben aan, het gevoel geaccepteerd te worden door anderen.
Heer, er zijn momenten dat ik me wil terugtrekken uit de menigte, dat ik me benauwd voel door gezelschap. Er zijn ook momenten dat ik gewoon wou dat iemand wist dat ik bestond; ik kan me te eenzaam voelen. Als ik U in gebed kan bereiken en weet dat U belangrijker voor me bent dan mijn eigen gedachten, voel ik vrede, zoals de apostelen zich ongetwijfeld gevoeld moeten hebben.