Porady dotyczące modlitwy

To prawnik zapytał Jezusa w Ewangelii: „Kto jest moim bliźnim?”. Prawdopodobnie spodziewał się definicji, która wyznaczyłaby granice jego obowiązków. Zamiast podać definicję, Jezus opowiedział historię o nieszczęśniku, który został pobity, okradziony i pozostawiony na skraju drogi w stanie półśmierci. Kilku szanowanych członków społeczeństwa usłyszało jego wołanie o pomoc, ale zignorowało go. Jednak jeden z przechodniów – Samarytanin – usłyszał jęki mężczyzny, poruszył się współczuciem i przyszedł mu z pomocą. Opatrzył jego rany, zabrał go do gospody, a nawet zaoferował się pokryć jego koszty. Po wysłuchaniu tej opowieści prawnik przyznał, że to właśnie pogardzany Samarytanin był prawdziwym bliźnim dla tego nieszczęśnika. Jezus zakończył wówczas: „Idź i ty czyń tak samo”. Gdyby Jezus opowiadał tę historię dzisiaj, być może opowiedziałby ją inaczej. Mógłby opowiedzieć o rodzinie ukraińskich uchodźców, którzy musieli uciekać ze swojego domu w Mariupolu. Pozostawiając cały swój dobytek, z desperacką nadzieją na zapewnienie bezpieczeństwa swoim dzieciom, po miesiącach odrzucenia w końcu dotarli do małej wioski na zachodzie Irlandii. Tam zostali przyjęci przez społeczność, znaleźli schronienie u lokalnej rodziny i zostali ciepło przyjęci w miejscowej szkole. A może Jezus opowiedziałby inną historię: o tych, którzy wyruszają – często wbrew oficjalnym przepisom – na ratunek migrantom próbującym przeprawić się przez Morze Śródziemne w kruchych łodziach grożących zatonięciem. Jest tak wiele historii, które Jezus mógłby opowiedzieć o dzisiejszych dobrym samarytanach, którzy przychodzą z pomocą naszym sąsiadom-migrantom. Jego słowa na pożegnanie pozostałyby jednak niezmienne: „Idź i ty czyń tak samo”.

Patrick Carberry SJ, Living Prayer 2024

Historia Łazarza zaprasza nas wszystkich do zmartwychwstania tu i teraz! Jezus wzywa nas, byśmy wyszli z grobu i wkroczyli w pełnię życia, abyśmy już dziś, a nie gdzieś w odległej przyszłości, doświadczyli pociechy płynącej z Bożej miłości i pokoju. Często łatwiej jest pozostać w grobie, ale Jezus pragnie dla nas czegoś więcej i mówi: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz”. Do ludzi Jezus zwraca się ze słowami: „Rozwiążcie go, pozwólcie mu odejść”, a potem: „Usunęli kamień”. W tej opowieści o wyzwoleniu otrzymujemy nowe spojrzenie na moc wiary i miłości. Jest to przesłanie dla nas wszystkich, abyśmy odwrócili się od kultury śmierci, pomagali sobie nawzajem się uwolnić i pozwolili sobie oraz innym wyjść na światło dzienne. Zbawienie w tym sensie oznacza uzdrowienie, doświadczenie odnowy. W sensie globalnym oznacza to uznanie, że „niesprawiedliwość nie jest niepokonana” (Laudato Si’, 74). Sednem tej opowieści jest fakt, że miłość może pokonać wszystko, nawet śmierć i rozpacz. Wszyscy możemy dziś mieć udział w tym zmartwychwstałym życiu, w miłości i pokoju. Jezus przychodzi, abyśmy mieli życie w obfitości (J 10, 10).

Tríona Doherty i Jane Mellett, The Deep End: A Journey with the Sunday Gospels in the Year of Matthew

Wszystko w stworzeniu ma swoje szczególne piękno i swój własny sposób oddawania chwały Bogu. To powinno skłonić nas do zastanowienia się nad czasem, który marnujemy na zazdrość wobec innych. Gdy dostrzegam w sobie zazdrość, wiem, że straciłem z oczu chwalebną, nadaną mi przez Boga istotę tego, kim jestem. Kim powinieneś być? To oczywiste – powinieneś być sobą!

Stworzeni na obraz i podobieństwo Boga, nasze prawdziwe ja kryje się w Chrystusie, Nowym Adamie. Jedyny Syn Boży przyszedł, aby pokazać nam, kim jesteśmy, i pomóc nam w pełni stać się sobą. Może to zabrzmieć dziwnie, ale nigdy nie będziemy sobą, dopóki nie spotkamy Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, i nie poznamy Go oraz nie pokochamy jako największego daru Ojca dla stworzenia. To właśnie dzięki Jezusowi zostajemy uwolnieni, by stać się tym, kim powinniśmy być.

Na początku swojej drogi św. Franciszek modlił się: „Kim jesteś, Panie, a kim jestem ja?”. Franciszek zrozumiał, że im bardziej Bóg nam się objawia, tym lepiej poznajemy, kim naprawdę jesteśmy i kim powinniśmy być. Nasze prawdziwe ja jest ukryte w Chrystusie i czeka na nas (Kol 3, 1–11). Nie stajemy się tym, kim powinniśmy być, poprzez zazdrość i rywalizację. Coraz bardziej odprężamy się i wchodzimy w nasze prawdziwe ja, gdy zaczynamy zdawać sobie sprawę, że jesteśmy bezwarunkowo kochani za to, kim jesteśmy.

Liam Kelly OFM, The Sacred Heart Messenger, październik 2024

Ostatnio często słyszy się: „W jakim to świecie my żyjemy?”. Zaczniemy rozmawiać o Gazie, Izraelu, Ukrainie i o wielu innych miejscach na świecie, gdzie obecnie toczą się wojny, panują podziały i ubóstwo, a także o tym, jak surowo traktujemy się nawzajem. Możemy pozwolić, by to nas przytłoczyło. Pomocne może być zadanie sobie kilku pytań. Czy mogę coś z tym zrobić? Co mogę zrobić w sprawie Strefy Gazy? Bardzo niewiele. Nie oznacza to jednak, że przestaję się tym interesować lub że przestaję się tym oburzać. Możemy zrobić co nieco w tej, i wielu innych sytuacjach. Możemy na przykład skontaktować się z kimkolwiek, kogo rodzina tam pracuje, i pomóc finansowo. Co więcej, czy mam rację w tym, co mówię? Czy zapoznałem się z tematem, by wiedzieć, jak naprawdę wygląda sytuacja? Bardzo często dzielimy ludzi na całym świecie na „złych” i „dobrych”. Na Ukrainie i w Rosji są dobrzy ludzie. W obu tych miejscach są też źli ludzie. Rozmawiajcie z ludźmi, czytajcie wiarygodne relacje; upewnijcie się, że znacie fakty. Mamy nadzieję i modlimy się za tych, którzy pracują – często narażając się na wielkie niebezpieczeństwo – na rzecz pokoju, dobrobytu i dobrego życia dla milionów ludzi, którzy tego nie mają.

Donal Neary SJ, The Sacred Heart Messenger, lipiec 2024

Drogi Panie, jedna z najpiękniejszych kartek, jakie kiedykolwiek otrzymałem, zawierała tylko cztery słowa: „Po prostu cię kocham”. W tamtym czasie właśnie tego najbardziej potrzebowałem usłyszeć. I, Panie, zawsze potrzebuję usłyszeć to od Ciebie.

Ogromną pomocą było dla mnie to, że kilka lat temu papież Franciszek napisał w „Radości Ewangelii” (nr 6): „W ostatecznym rozrachunku jesteśmy nieskończenie kochani”. To potężne stwierdzenie dotyczące Ciebie, Boże, oznacza, że bez względu na to, jak bardzo Cię zawiodę, cieszysz się mną takim, jakim jestem. Jestem kochany bezgranicznie; masz o mnie całkowicie pozytywne zdanie. Terapeuci starają się, z mniejszym lub większym powodzeniem, rozwijać bezwarunkowe pozytywne nastawienie do swoich klientów, bo inaczej relacja terapeutyczna nigdy się nie nawiąże. Odzwierciedla to, na poziomie ludzkim, Twoje nastawienie do każdego z nas. Relacja między Tobą a mną może się nawiązać tylko w takiej atmosferze. Pozwól mi więc wierzyć, bez względu na to, jakie negatywne historie noszę w sobie z dzieciństwa, że nikt nie może mnie kochać tak jak Ty, że nigdy nie odwracasz się ode mnie z rozpaczy czy znudzenia, i że nic nie może zwiększyć ani zmniejszyć Twojej miłości do mnie.

Brian Grogan SJ, I Am Infinitely Loved

Ta życiowa podróż bywa czasem pełna takiego piękna. Wszyscy powinniśmy zwolnić tempo i częściej doceniać to piękno. Zbyt często pozwalamy, by przemijało obok nas niezauważone. Czasami jednak udaje nam się je dostrzec. Czasami zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy w obecności piękna, i pozwalamy sobie zatrzymać czas – aby pozostać w tej chwili. W takich momentach jesteśmy wystarczająco świadomi, by naprawdę doświadczyć piękna. Chociaż chwile te nie zdarzają się zbyt często, to kiedy już się pojawiają, często budzą w nas silne emocje. Łączą nas one z podstawową prawdą: że bez względu na to, ile cierpienia jest na świecie (a cierpienie na tym świecie istnieje) i w naszym życiu (cierpienie w naszym życiu jest i będzie), istnieje również piękno. Nie potrafimy wyjaśnić, dlaczego tak jest; możemy jedynie zaakceptować ten fakt.
Ta akceptacja to niełatwa sprawa. Jednak akceptując cierpienie, zyskujemy również swobodę, by tym bardziej doceniać i rozkoszować się pięknem, które dostrzegamy i którego doświadczamy w świecie.
Spróbuj modlić się za innych: noś w modlitwie blisko serca wszystkich, którzy obecnie cierpią; noś w modlitwie blisko serca wszystkich chorych; noś w modlitwie blisko serca wszystkich, którzy w tej chwili nie dostrzegają lub nie potrafią dostrzec piękna w swoim życiu.

Jim Deeds & Brendan McManus SJ, Finding God in the Mess

Powiedzenie „tak” stanowi istotną część naszej relacji z Bogiem; jest to nasza wolność, by powiedzieć „nie”. Tak wiele razy w moim życiu, gdy na to patrzę z perspektywy czasu, wyraźnie widzę, że powiedziałam „nie” (nawet jeśli w tamtym momencie nie rozumiałam, że to „nie” skierowane jest do Boga). Dzięki Bogu pamiętam też kilka sytuacji, w których powiedziałam „tak”. Powiedzenie Bogu „tak” pozwala nam być żywą obecnością miłości, radości i miłosierdzia w tym świecie. Nasze „tak” zawsze prowadzi nas do tego, byśmy kochali i cenili siebie, innych oraz otaczający nas świat.
W historii i tradycji chrześcijańskiej można znaleźć wiele osób, które powiedziały „tak”: na przykład Maryja, Jeremiasz, Mojżesz i Piotr. Ich „tak” miało znaczenie. Być może nie wiedzieli dokładnie, na co się zgadzają, ale mieli na tyle mądrości, by zrozumieć, że to Bóg ich o to prosi i że powinni powiedzieć „tak”.
Jeśli stoisz przed trudną decyzją, pamiętaj, że jesteś w dobrym towarzystwie osób wymienionych powyżej. Wiedz też, że ci, którzy mówią „tak”, otrzymują za to szczególny dar (widzimy na przykład Piotra, niewykształconego rybaka, który stał się uczonym i przywódcą nowego ruchu – świętym). Ty również otrzymasz dar za swoje „tak”.

Jim Deeds & Brendan McManus SJ, Finding God in the Mess

Nasze wysiłki mogą wydawać się niewielkie i daremne, ale wiele epizodów z Ewangelii ukazuje powracający motyw: Bóg zwraca uwagę na małych ludzi i małe rzeczy. Pomyślmy o groszu wdowy i rozmnożeniu chlebów i ryb (Mk 12,41–44; 8,1–9). W Kanie zwykła woda zamienia się w najlepsze wino (J 2, 1–12); podczas Ostatniej Wieczerzy skromny chleb i wino stają się Ciałem i Krwią Pańską (Łk 22, 19–20). Życie każdej osoby, bez względu na to, jak bardzo jest ukryte, wywiera wpływ na wszystkich innych (List do Rzymian 14:7). Każdy dobry uczynek, nawet najmniejszy, dokonany z miłości, ma charakter wieczny, ponieważ miłość nigdy nie ustaje (1 Kor 13, 8), a my zbierzemy za niego nagrodę w czasie żniw (Ga 6, 9). To daje podstawę nadziei, że nasze niewielkie wkłady na rzecz naszej chorej planety niosą ze sobą symboliczną wartość. Julian z Norwich wyraża tę nadzieję tak:

Bóg pokazał mi małą rzecz, wielkości orzecha laskowego, leżącą na mojej dłoni. Spojrzałem na nią i pomyślałem: „Cóż to może być?”. A otrzymałem odpowiedź: „To jest wszystko, co zostało stworzone”. Zastanawiałem się, jak to może trwać, bo wydawało mi się, że z powodu swojej małości mogłaby nagle przestać istnieć. A otrzymałem odpowiedź: „Trwa i zawsze będzie trwać, bo Bóg ją kocha. I tak wszystkie rzeczy mają swój początek w miłości Boga”. W tej małej rzeczy dostrzegłem trzy prawdy: pierwsza to to, że Bóg ją stworzył; druga, że Bóg ją kocha; a trzecia, że Bóg ją chroni.

Brian Grogan SJ, Creation Walk:The Amazing Story of a Small Blue Planet

Chociaż Maryja zabrała głos w Nowym Testamencie zaledwie kilka razy, jej osobowość i charakter od tamtej pory przemawiają do niezliczonych wierzących. I to nie tylko do katolików. Maryja przyciąga miliony ludzi do sanktuariów na całym świecie. Oprócz dobrze znanych sanktuariów, takich jak Guadalupe, Lourdes i Fatima, na całym świecie istnieje wiele innych sanktuariów maryjnych, które przyciągają wiernych innych wyznań.

Życie Maryi było wyrazem zgody na miłość przewyższającą wszystkie jej marzenia o miłości. Maryja podjęła decyzję w odpowiedzi na dar. Otrzymała dar spotkania z Bogiem, który zbliżył się do niej tak bardzo, że ludzkie ciało Jego Jednorodzonego Syna ukształtowało się w jej łonie. Sercem życia Maryi była ta historia miłości z Bogiem – historia miłości, która w idealnym przypadku może stać się również sercem naszego życia.

Jak każda dobra matka, Maryja pomaga nam odkryć emocjonalny wymiar naszego życia i uwalnia nas, byśmy stali się otwarci na Boga. Pierwszy krok ku Bogu nie jest kwestią teorii. Nie jest to też wyłącznie ćwiczenie siły woli. Częściej chodzi o otwarcie podstawowego nurtu naszego życia, tak abyśmy byli gotowi podążać w kierunku zaufania, dobra i miłości. Łatwo utknęliśmy w utartych schematach postępowania. Jednak spotkanie z głębią Maryi jest pokornym zaproszeniem do życia płynącego z głębi nas samych. Pomaga nam ona sięgnąć głębiej niż nasze powierzchowne ja i zakotwiczyć się w zakorzenieniu, które sięga pokoleń wstecz, aż do Abrahama i Sary, a nawet jest starsze od nich. Pomaga nam dostrzec, jakie cuda uczynił dla nas Wszechmogący. Pozwala nam radować się Bogiem, naszym Zbawicielem.

Thomas G. Casey SJ, Mary in Different Traditions

Góra Tabor to miejsce, w którym Piotr, Jakub i Jan ujrzeli Jezusa w blasku Jego chwały. Dostrzegli boskość, którą skrywała Jego ludzka natura. Ten dzień stanowi początek wiary apostołów w to, kim jest Jezus, oraz w Jego boskie życie. W swoim człowieczeństwie i całej swojej tożsamości jest On obrazem Boga. Rozpoznali Go, ponieważ znali Go jako człowieka. A potem usłyszeli głos, który powiedział: „To jest mój Syn umiłowany” (Mt 17, 5).

Ten głos zabrzmiał już wcześniej – podczas chrztu Jezusa. Wtedy jednak usłyszał go tylko Jezus. Teraz Jezus objawia się swoim uczniom jako Syn Boży. „To jest mój Syn umiłowany”. Ciekawe jest to, co następuje potem. Bóg mówi wówczas: „Słuchajcie Go”. Słuchanie Słowa Bożego jest jedną z najważniejszych łask chrześcijanina. Podczas Mszy św. kłaniamy się przed miejscem Słowa – to Chrystus przemawia w czytaniu Słowa – tak samo jak kłaniamy się przed chlebem i winem na ołtarzu. W Słowie i w Sakramencie Jezus przemawia i jest obecny w Kościele.

Jezus mówił również o przyszłości, dając apostołom do zrozumienia, że ten dzień zostanie doceniony dopiero wtedy, gdy zmartwychwstanie. Wtedy dopiero pojmą pełne znaczenie Przemienienia Pańskiego i będą mogli przez jakiś czas zastanawiać się, co oznacza „zmartwychwstanie”.

Piotr, Jakub i Jan zapamiętali ten dzień na zawsze. Piotr napisał o nim nawet w swoim pierwszym liście. Możemy otworzyć się na tę łaskę poznania boskości i człowieczeństwa Chrystusa oraz głębokiej wiary w naszych sercach, że pewnego dnia zostaniemy przemienieni, tak że nasze śmiertelne ciała staną się podobne do Jego.

Donal Neary SJ, „The Sacred Heart Messenger”, sierpień 2024 r.