Święty Ignacy Loyola

Nasza codzienna modlitwa w Świętej Przestrzeni wywodzi się z tradycji duchowości ignacjańskiej Ignacego Loyoli, XV-wiecznego Baska, który w swoim życiu przeszedł radykalne nawrócenie. Ignacy był założycielem Towarzyszy Jezusa – jezuitów.

Życie świętego Ignacego Loyoli

Ignacy Loyola („Inigo”) urodził się w 1491 r. jako jeden z trzynaściorga dzieci rodziców wywodzących się z drobnej szlachty w mieście Azpeitia, Loyola, w baskijskim regionie Hiszpanii. Był człowiekiem światowym i dzielnym rycerzem znanym ze swojej próżności i ambicji. Okazja do jego nawrócenia nadarzyła się, gdy służył królowi Nawarry podczas bitwy pod Pampeluną przeciwko przeważającej armii francuskiej. Pomimo faktu, że Pampeluna nie mogła być broniona przed potężną masą Francuzów, Ignacy wydał rozkaz, aby się nie poddawać. Ignatius został ranny kulą armatnią, co pozbawiło go nogi, co zrujnowało jego dotychczasowe życie. Spędził wiele miesięcy na rekonwalescencji w rodzinnym zamku w Loyoli i w tym czasie przeszedł radykalne nawrócenie.

Podczas wydłużających się godzin rekonwalescencji Ignacy czytał jedyne dostępne w domu książki, aby zabić czas. Były to Żywoty Świętych i Ewangelie, w przeciwieństwie do zwykle wybieranej przez niego beletrystyki. Wielogodzinna lektura i refleksja doprowadziły do głębokich duchowych doświadczeń. Ignacy zauważył, że czytanie Żywotów Świętych i Ewangelii wywoływało w nim uczucie trwałej radości i pokoju (które zaczął nazywać „pocieszeniem”). Zauważył również, że czytanie światowych powieści, które wcześniej sprawiały mu przyjemność, zaspokajało go na chwilę, ale ostatecznie pozostawiało uczucie pustki (co zaczął nazywać „opuszczeniem”). W jego odczuciu były to wskazówki od Boga dotyczące Jego pragnień względem niego i kierunku jego życia.

Gdy Ignacy wrócił do zdrowia, opuścił dom rodzinny w Loyoli, porzucił życie rycerza i udał się do Manresy. Rozpoczął życie jako pielgrzym, które było życiem głębokiej modlitwy, refleksji i wykonywania prostych aktów dobroci. Po wielu latach wędrówek po Europie spędził jedenaście lat w Paryżu, studiując sztukę i teologię (od 1524 do 1535 roku). Ignacy założył Towarzystwo Jezusowe w 1534 r. w Paryżu i w wieku 46 lat przyjął święcenia kapłańskie. Był pierwszym przełożonym zakonu jezuitów. Ignacy zmarł w Rzymie 31 lipca 1556 r. w wieku 64 lat.

Ćwiczenia Duchowe

Ignacy przystosował cały swoje życie tak jak Bóg pragnął by ono wyglądało, rozwijając swoją relację z Bogiem poprzez nieustanną modlitwę. Starał się „odnajdywać Boga we wszystkich rzeczach” w ciągu dnia. Spędzał wiele czasu na modlitwie i refleksji, a wiele ze swoich spostrzeżeń i przemyśleń zapisał w książce. Książka ta jest tym, co nazywamy Ćwiczeniami Duchowymi i stała się jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych książek na temat duchowości i nadal wpływa na ludzi 500 lat później.

Ćwiczenia Duchowe oferuje ludziom wiele form modlitwy, aby pomóc im rozwinąć relację z Bogiem i osiągnąć kontemplacyjną obecność w ich życiu. Jedną z tych form modlitwy, która była istotna dla Ignacego, jest modlitwa Examen. Jest to forma modlitwy, która pomaga rozwinąć wrażliwość na dostrzeganie Boga w codziennych fragmentach ich życia – różnych wydarzeniach, zmaganiach, radościach itp. Ćwiczenia Duchowe zostały napisane przez Ignacego, gdy był on świeckim wiernym i opierają się na codziennych sprawach zwykłego człowieka. Ignacy dostrzegał dotyk Boga w codzienności i pokazuje nam, jak my również możemy dostrzegać i doświadczać dotyku Boga w zwyczajności.

Ignacjańska Modlitwa

Codzienna modlitwa: Każdego dnia Święta Przestrzeń oferuje nową Modlitwę Codzienną ną, która jest zgodna z ignacjańskim sposobem modlitwy.

Modlitwa Wieczorna: Proponujemy prostą modlitwę Examen, która może być używana każdego wieczoru, aby podsumować dzień i spróbować zobaczyć, gdzie Bóg nas prowadził, a może gdzie nie dostrzegliśmy podpowiedzi Ducha.

Rekolekcje: Nasze rekolekcje, Droga Ignacego Loyoli i Rozwój z Ignacym zapewniają sposób na wyrwanie czasu z naszego zabieganego życia i podróż z przewodnictwem ignacjańskiej mądrości, aby zbliżyć się do naszego Boga i pogłębić nasze życie duchowe.

Nowenna: Nowenna do św. Ignacego jest dla nas szczególną okazją do skupienia się na modlitwie w konkretnej intencji i wzrastania w akceptacji Bożej woli względem nas.

Praktykując te różne formy kontemplacyjnej modlitwy wspomaganej, mamy nadzieję wejść w głęboką osobistą relację z naszym Stwórcą i usłyszeć głos Boga w naszym codziennym życiu.